٠.{٠ آنان كه دوستشان داشتم ، از اين جهان رفتند و اينك ، در ميان كسانى هستم كه دوستشان ندارم . ٠} {٠ در ميان مردمى زندگى مى كنم كه پشتِ سرم ناسزا مى گويند امّا من از آنان، به بدى ياد نمى كنم . ٠} {٠ تا مى توانند ، در پىِ تباه كردنم هستند ولى من براى اصلاح آنان ، امر به معروف مى كنم . ٠} {٠ با كينه و خشم ، در پىِ زيان رساندن به من اند حال آن كه من ، در پىِ زيان ديدن آنان نيستم . ٠} {٠ آنان، حشرات گَزَنده را مى بينند كه در اطراف من، صدا مى كنند ؛ امّا آنها را از من نمى رانند . ٠} {٠ هر گاه آتش كينه دل ها رو به خاموشى مى رود آنان ، آن را شعله ور مى كنند . ٠} {٠ آيا انديشه خود را به كار نمى اندازند يا عقل به سرشان، باز نگشته است ؟ ٠} {٠ آيا نمى دانند عواقب اعمال بدشان دامنگير خودشان مى شود ؟ ٠} {٠ پروردگارم، براى من بس است در برابر آنچه از آن بيم دارم، و ستم هم ، كارِ آنان است . ٠} {٠ و كم است كسى كه به او ستم شود و خداوند ـ پروردگارش ـ كفايتش نكند . ٠}