٣٩٥٣.المناقب ، ابن شهرآشوب ـ به نقل از عمرو بن دينار ـ: امام حسين عليه السلام بر اسامة بن زيد ـ كه بيمار بود ـ ، وارد شد. اسامه ، از اندوه مى ناليد . امام حسين عليه السلام فرمود : «برادر من ! چه اندوهى دارى؟» . اسامه گفت : بدهى ام كه شصت هزار درهم است . امام حسين عليه السلام فرمود : «آن با من» . اسامه گفت : مى ترسم كه بميرم [و هنوز ادا نكرده باشى] . امام حسين عليه السلام فرمود : «نخواهى مُرد تا از جانب تو بپردازم» . امام عليه السلام آن را پيش از مرگ اسامه پرداخت .

٣ / ٨

شجاعت و كرامت

٣٩٥٤.تاريخ دمشق ـ به نقل از عوانه ـ: حسين بن على عليه السلام و وليد بن عُتْبة بن ابى سفيان ، بر سرِ مالكيت زمينى با هم درگير شدند و وليد ، در آن روزگار ، حاكم مدينه بود . در ميان درگيرى ، حسين عليه السلام عمامه وليد را با دست كشيد . مروان بن حَكَم كه حاضر بود ، «إنّا للّه ...» گفت و افزود: تا امروز ، چنين جرئتى را از كسى در برابر فرمان روايش نديده ام ! وليد گفت : اين به تو ربطى ندارد ؛ بلكه تو بر بردبارى من در برابر او حسادت مى ورزى . حسين عليه السلام فرمود : «زمين براى تو باشد . گواه باشيد كه آن ، براى او شد» .