٠.{٠ آيا با آن كه تمام كارهايم نادرست است قصد ملامت ديگران را بنمايم ؟ ٠} {٠ انسان، زمانى كه پنجاه سال زندگى كند و در او آثار خويشتندارى نباشد، ٠} {٠ ديگر به هدايتْ يافتِ او اميدى نيست زيرا با قصد دور شدن از حقيقت،خودش را هلاك كرده است. ٠} {٠ تا كى منصفانه رفتار نكنم و تمام توان خود را مصروف دادگرى نسازم ؟! ٠} {٠ واى بر من ، اگر اندرزهايم به ديگران سود دهد و براى من ، جز الفاظ آن نمانَد ! ٠}

١٠ / ٢١

قافيه «ق»

٠.{٠ بدان كه تنها مسابقه اى كه ارزش رقابت دارد ، پارسايى است و جز آن ، چيزى ارزش مسابقه دادن ندارد . ٠} {٠ هر چيزى كه انسان در اين جهان ، مالك شود ، از بُن ، نابود مى شود و [تنها ، ]كار خير در نزد خداوند ، باقى مى ماند . ٠} {٠ به زودى همدم پشيمانى خواهى شد وقتى كه در روز حسابرسى خداوند ، شيون سر دهى . ٠} {٠ آيا هيچ مى دانى كه آن ، چه روزى است ؟ خوب بينديش و بدان كه آن ، روز جدايى است . ٠} {٠ اين جدايى ، همانند ديگر جدايى ها نيست زيرا در آن ، اميد ديدار مجدّدى وجود ندارد . ٠}

١٠ / ٢٢

قافيه «ك»

٠.{٠ از صاحب تجربه [كه سرد و گرم روزگار را چشيده] در شگفتم كه چگونه در غفلت است و به دنبال سرگرمى مى رود ! ٠} {٠ در شگفتم از كسى كه جانش در گروِ رسوايى ها و خطاهايش است و در كوشيدن براى رهايىِ جانش كوتاهى مى كند . ٠} {٠ با تنبلى و نادانى ، موجب هلاكت خويش مى شود و خود را به مَهلكه هاى ترسناك، در مى اندازد ٠} {٠ با تكرار كردن گناهان در هر روز و با پرده درى در انجام دادن حرام هاى خداوند . ٠} {٠ اين را وقتى خواهد فهميد كه مرگ ، ناگهان به سراغش بيايد و گريه كنندگان ، بر گِردش حلقه زنند . ٠}