٤١٣٢.تهذيب الأحكام ـ به نقل از على بن شعيب ، از امام صادق عليه السلا: روزى حسين عليه السلام در دامن پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نشسته بود . سرش را به سوى ايشان كرد و گفت : اى پدر ! پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «بله ، پسركم !» . گفت : براى كسى كه پس از وفات شما به زيارتتان بيايد ، بى آن كه قصد چيز ديگرى داشته باشد ، چه چيزى (پاداشى) هست ؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «پسركم ! هر كس پس از وفاتم به قصد زيارت من ، نه كار ديگرى ، نزد من بيايد ، برايش بهشت است» .

٤١٣٣.الكافى ـ به نقل از ابو شهاب ـ: امام حسين عليه السلام به پيامبر خدا صلى الله عليه و آله گفت : اى پدر ! كسى كه تو را زيارت كند ، چه پاداشى خواهد داشت ؟ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : «پسر عزيزم ! هر كس مرا زنده يا مُرده ، زيارت كند ، يا پدرت را يا برادرت و يا تو را زيارت كند ، بر من است كه او را روز قيامت ، ديدار كنم و از گناهانش بِرَهانم» .

٤١٣٤.الأمالى ، طوسى ـ به نقل از محمّد بن مسلم ـ: شنيدم كه امام صادق عليه السلام مى فرمايد: «حسين عليه السلام نزد پروردگارش است و به لشكرگاه خويش و آنان كه با او شهيد شدند ، مى نگرد ، و نيز به زائران خود كه به حال و نام و پدران و درجات و منزلتشان نزد خداوند عز و جلآگاه تر از هر يك از شما به فرزندِ خويش است . بى گمان ، هر كه را بر او مى گِريد ، مى بيند و برايش آمرزش مى طلبد و از پدرانش مى خواهد كه براى آن شخص ، آمرزش بطلبند و مى فرمايد : اگر زائر من ، مى دانست كه خدا چه چيزهايى برايش آماده كرده است ، شادى اش از بى تابى اش [بر مرگْ] بيشتر مى شد و بى ترديد ، زائر او، پاك از گناه ، باز مى گردد» .