٣٨٥٣.الأمالى ، طوسى ـ به سندش ، از امام حسين عليه السلام ، از امام عل: از بدهى اى كه داشتم ، به پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شِكوه كردم . فرمود : «اى على ! بگو : خداوندا! مرا به حلالت از حرامت، و به بخشش خودت ، از غيرِ خودت ، بى نياز كن . پس اگر بدهى ات مانند صَبير [١] باشد ، خدا برايت مى پردازد» . صَبير ، نام كوهى در يمن است كه در آن سرزمين ، كوهى بلندتر از آن نيست .

١٠ / ٢٦

دعاى ايمنى از غرق شدن

٣٨٥٤.مسند أبى يعلى ـ به نقل از طلحة بن عبيد اللّه ، از امام حسين علي: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : «امان امّت من از غرق شدن ، اين است كه چون سوار [كشتى] شدند ، بگويند : «به نام خداست رفتن و لنگر انداختنش . بى گمان ، پروردگار من ، آمرزنده مهربان است» . «عظمت خدا را آن چنان كه بايد ، نشناختند...» تا پايان آيه » .

٣٨٥٥.دعائم الإسلام ـ از امام حسين عليه السلام ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : «امان امّت من از غرق شدن ، اين است كه چون سوار كشتى شدند ، بگويند : «به نام خداوند بخشنده مهربان» . «و عظمت خدا را آن چنان كه بايد ، نشناختند ، در حالى كه روز قيامت ، زمين ، يكسره در قبضه [قدرت ]او و آسمان ها در پيچيده به دست اوست . منزّه است و والاتر از آنچه با او شريك مى گيرند » . «به نام خداست رفتن و لنگر انداختنش . بى گمان ، پروردگار من ، آمرزنده مهربان است» » .

[١] صَبير ، در ادامه همين حديث ، توسط پيامبر صلى الله عليه و آله يا يكى از امامانى كه راوى اين حديث اند ، توضيح داده شده است .