دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٩١
١٠ / ١٢
قافيه «س»
٠.{٠ اى فريب خورده ! آيا در شوره زار ، خانه مى سازى در حالى كه شوره زار ، چيزى از بنيان خانه باقى نمى گذارد ؟! ٠} {٠ گناهانت فراوان و بزرگ و پشت سر هم اند امّا اشكت خشكيده و قلبت را قساوت گرفته است . ٠} {٠ روزهاى نافرمانى ات از خدا را فراموش كرده اى در حالى كه آنها را به زيان تو ثبت كرده اند . ٠} {٠ چگونه بار گناهان را در روز جزا بر دوش مى كشى در حالى كه همچون كوه ها سنگين اند ؛ ٠} {٠ همان روزى كه در آن ، نه دوستى به كار مى آيد و نه خويشاوندى ، و نه كسى است كه به يارى انسان برخيزد ؟ ٠}
١٠ / ١٣
قافيه «ش»
٠.{٠ هراس آن روز ، بزرگ است و مردم در آن مانند پروانه هاى پراكنده در فضا ، سرگردان اند . ٠} {٠ روزى كه از ترس ، رنگ چهره ها دگرگون مى شود و لرزه بر پهلوها مى افتد . ٠} {٠ در آن جاست كه هر چه پيش فرستاده اى ، ظاهر مى شود و عيبت، آشكار و رازت، فاش مى گردد . ٠} {٠ هر روز ، كاستى هاى نفست را جستجو كن چرا كه طلب معاش ، جانت را به هلاكت افكنده است . ٠} {٠ تا كِى ، گاه به دنبال هوس هاى گوناگون هستى و گاه ، لباس هاى نرم مى پوشى ؟! ٠}