٤١٨٦.الأمالى ، صدوق ـ به سندش ، از امام حسين عليه السلام ـ: پيامبر خدا ، بر اساس يك شاهد و سوگند ، حكم داد و امام على عليه السلام هم در عراق بر اين اساس ، قضاوت كرد .

٤١٨٧.عيون أخبار الرضا عليه السلام ـ به سندش، از امام حسين عليه السلام ـ: دو مرد نزد امام على عليه السلام طرح دعوا كردند . يكى به ديگرى شترى فروخته و سر و پوست آن را استثنا كرده بود . سپس [خريدار] تصميم گرفته بود آن شتر را نَحر كند (بكُشد) . امام عليه السلام حكم داد : «او (فروشنده) در شتر به اندازه سر و پوست ، شريك است» .

٧ / ٤٥

به ارث بردن پيراهن هارون بن عمران

٤١٨٨.الثاقب فى المناقب ـ به سندش، از امام حسين عليه السلام ـ: با پدرم كنار رود فرات بوديم كه پيراهنش را درآورد و در آب، فرو رفت . موجى آمد و پيراهن را بُرد . امير مؤمنان عليه السلام ، بيرون آمد كه هاتفى ندا داد : اى امير مؤمنان! آنچه را از سمت راستت مى آيد، بگير . بقچه اى ديديم كه پيراهنى را در آن پيچيده بودند . پس پيراهن را گرفت و پوشيد . از جيبش، برگه اى افتاد كه در آن نوشته بود : «به نام خداوند بخشنده مهربان . هديه اى است از جانب خداى عزيز حكيم به على بن ابى طالب . اين ، پيراهن هارون بن عمران است. «اين گونه [بود] و آن را ميراث گروهى ديگر كرديم» » .