٣٩٣٠.الإقبال ـ از امام حسين عليه السلام ، در دعاى عرفه ـ: خداوندا! بى نيازى مرا در درونم و يقين را در قلبم و اخلاص را در عملم و نور را در ديده ام و بصيرت را در دينم جاى ده و مرا از اعضايم بهره مند كن و شنوايى و بينايى ام را وارثِ من قرار ده [١] و مرا در برابر ستمكار بر من ، يارى ده و خواسته و انتقام مرا در او به من بنماى و چشمم را بدان ، روشن دار .

٣٩٣١.الفردوس ـ از امام حسين عليه السلام ، از پيامبر خدا صلى ال: كمتر دست نياز بُردن به سوى مردم در دنيا ، بى نيازىِ نقد است و نيازخواهىِ فراوان از مردم ، مايه خوارى در زندگى و كاهش وقار و در واقع ، فقرِ نقد است .

١ / ٢٠

بلند همّتى

٣٩٣٢.المعجم الكبير ـ به نقل از فاطمه دختر امام حسين، از امام حسين عل: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : «خداوند ، كارهاى بزرگ و والا را دوست مى دارد و كارهاى پست را ناپسند مى شِمُرَد» .

[١] يعنى پيش از مرگم، آنها را از من مگير، همان گونه كه امام على عليه السلام فرموده است: «خدايا! جانم را نخستين چيز ارزشمندى قرار ده كه ازمن باز پس مى گيرى» (نهج البلاغه: خطبه ٢١٥). م.