دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٣١
٣٩١٨.الإقبال ـ از امام حسين عليه السلام ، در دعاى عَرَفه ـ: اگر در صدد برآيم و روزگاران دراز و مديدى با تمام توان بكوشم كه يكى از نعمت هايت را شكر بگزارم ، نمى توانم ، مگر با لطف تو كه خود ، شكرى نو و ستايشى تازه و حاضر را بر من ، واجب مى كند ... . خداوندا! بر محمّد ، بنده ، فرستاده و پيامبرت ، و خاندان پاك و پاكيزه اش ، همگى ، درود فرست و نعمت هايت را بر ما كامل كن و عطايت را بر ما گوارا گردان و ما را شكرگزار خود و ياد كننده نعمت هاى خود ، قرار ده . آمين ، اى پروردگار جهانيان !
١ / ١٥
راضى بودن به قسمت
٣٩١٩.الأمالى ، صدوق ـ به سندش ، از امام حسين صلى الله عليه و آله ـ: شنيدم كه جدّم پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى فرمايد : « ... به قسمتِ خدا ، راضى باش تا بى نيازترينِ مردم شوى » . [١]
٣٩٢٠.الدعوات ـ از امام باقر ، از امام زين العابدين عليهما السل: به شدّت بيمار شدم . پدرم به من فرمود : «چه ميل دارى؟» . گفتم : ميل دارم از كسانى باشم كه چيزى را به خداوند، پروردگارم ، پيشنهاد ندهم ، جز آنچه خود برايم تدبير مى كند. پدرم به من فرمود : «آفرين! با ابراهيم خليل ، همانند شدى ، هنگامى كه جبرئيل عليه السلام به او گفت : آيا حاجتى دارى؟ گفت : من چيزى به پروردگارم پيشنهاد نمى دهم ؛ بلكه خداوند ، مرا كفايت مى كند ، كه او بهترين كارگزار است» .
[١] براى ديدن متن كامل حديث ، ر . ك : همين دانشنامه : ص ٢٠٥ ح ٣٩٩٢ .