رفیق الاخیار و انیس الابرار - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ٥٥ - دانش زِیان بخش
باِید توجّه داشت که هر سِیستم مفهومِی قانوناً نمِیتواند جز در قلمرو خاص علم خود به کار رود و مفاهِیم فِیزِیکِی، شِیمِیاِیِی و فِیزِیولوژِی و روانِی در مراحل مختلف تشکِیلات بدنِی به ترتِیب قابل تطبِیق هستند و نباِید مفاهِیم مخصوص ِیک مرحله را، با مرحل? دِیگر مخلوط نمود.[١]
(وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا عِنْدَنا خَزائِنُهُ وَ ما نُنَزِّلُهُ إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُوم).[٢]
دانش زِیانبخش
در جاِی خود محقّق است که علم مستقِیماً و فِی نفسه براِی ما زِیانبخش نِیست، ولِی وقتِی که با زِیباِیِی خِیرهکننده خود تمام فعالِیّتهاِی فکرِی ما را در موارد غِیرزنده محصور مِیکند، مضرّ مِیشود. افزاِیش وساِیل راحتِی و تجمّل و زِیباِیِی و عظمت و طول و پِیچِیدگِی تمدّن اگر تواناِیِی اداره آن را نداشته باشِیم، به چه کار مِیآِید؟ ادامه شراِیطِی از زندگِی که سبب ضعف پاِیه اخلاقِی و افناِی عوامل اصِیل خانوادههاِی بزرگ مِیگردد، حاصلِی ندارد. بهتر است به جاِی اِینکه تلسکوپهاِی بزرگ براِی مطالعه کهکشانها و کشتِیهاِی سرِیع اقِیانوسپِیما و اتومبِیلهاِی راحت و رادِیوهاِی ارزان بسازِیم، بِیشتر به خود بپردازِیم و انسان کامل
[١] انسان موجود ناشناخته، ص ٣٧.
[٢] سوره حجر، آِیه ٢١.