رفیق الاخیار و انیس الابرار
(١)
مقدّمه
١١ ص
(٢)
محمّد بن أبِی عمِیر
١١ ص
(٣)
رفِیق با وفاِی باصفا
١٢ ص
(٤)
حق همساِیگِی و ارزش آن
١٣ ص
(٥)
مجالست با جوانمردان نکوست
١٥ ص
(٦)
رفِیق با تدبِیر و مشفق صالح
١٧ ص
(٧)
اثر انس و ارتباط با دانش و دانشمندان
٢٠ ص
(٨)
رفِیق ناباب فرعون
٢١ ص
(٩)
رفاقت اشخاص اَبلَه همچون دوستِی آن خرس است
٢٤ ص
(١٠)
رفِیق نااهل و تأثِیر سوء آن
٢٧ ص
(١١)
اثر سوء همنشِین بد بر افکار
٣٠ ص
(١٢)
اِینک بِیان علِی علِیه السلام در مورد افکار
٣٣ ص
(١٣)
راه شناخت اشخاص سعِید از شقِی!
٣٦ ص
(١٤)
عکس العمل خِیانت اِین چنِین مِی شود
٤١ ص
(١٥)
نتِیجه گفته ها
٤٣ ص
(١٦)
مخِیرِیق
٤٦ ص
(١٧)
وجود انسان مقِیاس براِی همه کمالات
٥١ ص
(١٨)
دانش زِیان بخش
٥٥ ص
(١٩)
فرق است بِین عالم و عالم نما
٥٨ ص
(٢٠)
عوامل کنترل کننده
٦٠ ص
(٢١)
راه هداِیت امِیال و خواسته هاِی درونِی انسان
٦٣ ص
(٢٢)
موفقِیت مستلزم زحمت است
٦٧ ص
(٢٣)
انسان خلِیفه خدا روِی زمِین
٧٠ ص
(٢٤)
دانش آمرِیکاِیِی بدون پشتوانه دِین
٧٢ ص
(٢٥)
فضِیحت اخلاقِی در آمرِیکاِی متمدن
٧٥ ص
(٢٦)
جاِیگاه دانش در ارزش گذارِی!
٧٧ ص
(٢٧)
عزّت از دست رفت? ما
٧٨ ص
(٢٨)
نقش قلم در روشن کردن اندِیشه ها
٨٠ ص
(٢٩)
وفادارِی ِیا نداِی وجدان
٨٥ ص
(٣٠)
اِین را مِیگوِیند اخلاص
٩٠ ص
(٣١)
تضادّ ِیا قانون تکامل
٩٢ ص
(٣٢)
نظر حکماِی بزرگ دربار? تضاد
٩٥ ص
(٣٣)
مبناِی فلسفِی
٩٩ ص
(٣٤)
بِیان مولا علِی علِیه السلام در زمِین? تضاد
٩٩ ص
(٣٥)
تضاد ِیا نِیروِی قهرمان ساز
١٠٣ ص
(٣٦)
محاسن برجست? ادبِی شعر
١٠٦ ص
(٣٧)
بِیان قرآن
١٠٨ ص
(٣٨)
ائمه ما در اِین باره چه گفته اند؟
١١٢ ص
(٣٩)
چند رواِیت از کتاب اصول کافِی
١١٦ ص
(٤٠)
نقش سازندگِی تضاد
١١٨ ص
(٤١)
داستانِی خونِین
١٢٠ ص
(٤٢)
مِیان عبدالله بن زبِیر و مادرش کدام سرآمد بود!
١٢٥ ص
(٤٣)
اِی کاش صد نفر مثل شما ِیاور داشتم!
١٣٢ ص
(٤٤)
فضِیلتِی که زبان دشمن را لال مِی کرد!
١٣٥ ص
(٤٥)
حجّاج ظالم و مردم ستمگر!
١٣٨ ص
(٤٦)
لطِیفه
١٤٠ ص
(٤٧)
خطرناک ترِین بِیمارِی
١٤١ ص
(٤٨)
منطق زن پِیر سالخورده کاخ ستم را لرزاند!
١٤٤ ص
(٤٩)
قصه و تخت هارون الرشِید
١٤٧ ص
(٥٠)
مردِی که به افتخارات گذشته خود مقرور بود!
١٤٧ ص
(٥١)
مادر نمونه!
١٥٠ ص
(٥٢)
گوشه اِی از اسراف عبّاسِیان
١٥٣ ص
(٥٣)
عِید خاطره ها
١٥٦ ص
(٥٤)
مأمور حکومتِی چرا آن زن را مِی زد؟
١٥٨ ص
(٥٥)
معجزه اِی از امام صادق علِیه السلام
١٦٠ ص
(٥٦)
بازده جنگ جهانِی اوّل و دوم
١٦٤ ص
(٥٧)
فهرست منابع
١٦٧ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص

رفیق الاخیار و انیس الابرار - حسینی‌بیان، سیدمهدی - الصفحة ٣٢ - اثر سوء همنشِین بد بر افکار

مانند امواج رادِیو به شهرهاِی دِیگر فرستاده و به وسِیله آن بعضِی از ناخوشِی‌ها را شفا مِی‌دهند.[١]

معجزات حضرت عِیسِی علِیه السلام را مِی‌توان از همِین مقوله دانست.

نکته‌اِی که قابل توجّه است اِین است که فکر، خواه مثبت خواه منفِی باشد، هدف معِیّنِی ندارد. آن‌وقت هم اگر بسِیار ضعِیف باشد فورِی از طرف امواج قوِی‌تر بلعِیده خواهد شد؛ چنانکه در مِیان ١٠٠ نفر که به فکر دزدِی و خِیانت ِیکجا جمع شده و تِیرهاِی زهرآلود افکار پلِید را به فضاِی محِیط خود پرتاب مِی‌کنند، فکر سلِیم و مثبت ِیک نفر مرد متوسط، به ناچار مغلوب خواهد شد. سراِیت فساد اخلاق و سختِی قلع و غم آن، در مِیان ِیک ملت که اکثرِیت آن شب و روز افکار و خِیالات فاسد و زهرآگِین مِی‌پرورند، ناشِی از همِین حکمت است.[٢]

اِین قبِیل افکار و وساوس شِیطانِی، به سرعت مانند ابرهاِی سِیاه، فضاِی دل‌هاِی ملت را فرا گرفته، از تابش انوار فضِیلت و شهامت و معرفت مانع مِی‌شوند و او را در چاه ظلمانِی بدبختِی و تباهِی مِی‌اندازند؛ چنانچه در جهان طبِیعت هم اِین‌طور است که اگر در مِیان ِیک سبد سِیب، فقط ِیکِی از آنها ضاِیع شده باشد، تمام اِین


[١] قوه فکر و معجزات آن، ص ٢٠.

[٢] راه و رسم زندگِی، ص ١٦٣.