رفیق الاخیار و انیس الابرار - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ١٤٠ - لطِیفه
وَلَدِهِ أَوْ عَلَى عَقِبِهِ مِنْ بَعْدِهِ».[١]
هر كه بر كسِی ستمِی روا دارد خداِی گرامِی و بزرگ كسِی را بگمارد كه همان ستم را بر او يا فرزندانش و يا نواده گانش روا دارد.
امِیرالمؤمنِین علِیه السلام فرمود:
أَمَا وَ اللَّهِ لَيُسَلَّطَنَّ عَلَيْكُمْ غُلَام ثَقِيفٍ الذَّيَّالُ الْمَيَّالُ يَأْكُلُ خَضِرَتَكُمْ وَ يُذِيبُ شَحْمَتَكُمْ إِيهٍ أَبَا وَذَحَة؛[٢]
ِیعنِی آگاه باشِید بخدا سوگند به اِین زودِی جوانِی از تبار نژاد ثقِیف «حجّاج بن ِیوسف ثقفِی» بر شما مسلط خواهد شد که بسِیار متکبّر و ستمگر است و با جور و ستم مال و ثروت شما را از دستتان مِیگِیرد و پِیه قلب شما را آب مِیکند. کناِیه از اِینکه هستِی شما را از دستتان مِیگِیرد.
لطِیفه
ابن ابِی الحدِید در جلد ٧ شرح نهج البلاغه از نوع بِیست جلدِی، خطبه ١١٥، صفحه٢٧٩ دربار? کنِیه حجّاج به «أبُووَذَحَة» چند وجه نقل کرده است:
اِیشان پس از اِینکه دربار? کلم? «وَذَحَة» توضِیح مِیدهد و مِیگوِید معنِی آن سوسک و ِیا جُعَل است چنِین مِینوِیسد:
[١] ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ص ٢٧٣.
[٢] نهج البلاغه (للصبحِی صالح)، خطبه ١١٦، ص١٧٤.