رفیق الاخیار و انیس الابرار
(١)
مقدّمه
١١ ص
(٢)
محمّد بن أبِی عمِیر
١١ ص
(٣)
رفِیق با وفاِی باصفا
١٢ ص
(٤)
حق همساِیگِی و ارزش آن
١٣ ص
(٥)
مجالست با جوانمردان نکوست
١٥ ص
(٦)
رفِیق با تدبِیر و مشفق صالح
١٧ ص
(٧)
اثر انس و ارتباط با دانش و دانشمندان
٢٠ ص
(٨)
رفِیق ناباب فرعون
٢١ ص
(٩)
رفاقت اشخاص اَبلَه همچون دوستِی آن خرس است
٢٤ ص
(١٠)
رفِیق نااهل و تأثِیر سوء آن
٢٧ ص
(١١)
اثر سوء همنشِین بد بر افکار
٣٠ ص
(١٢)
اِینک بِیان علِی علِیه السلام در مورد افکار
٣٣ ص
(١٣)
راه شناخت اشخاص سعِید از شقِی!
٣٦ ص
(١٤)
عکس العمل خِیانت اِین چنِین مِی شود
٤١ ص
(١٥)
نتِیجه گفته ها
٤٣ ص
(١٦)
مخِیرِیق
٤٦ ص
(١٧)
وجود انسان مقِیاس براِی همه کمالات
٥١ ص
(١٨)
دانش زِیان بخش
٥٥ ص
(١٩)
فرق است بِین عالم و عالم نما
٥٨ ص
(٢٠)
عوامل کنترل کننده
٦٠ ص
(٢١)
راه هداِیت امِیال و خواسته هاِی درونِی انسان
٦٣ ص
(٢٢)
موفقِیت مستلزم زحمت است
٦٧ ص
(٢٣)
انسان خلِیفه خدا روِی زمِین
٧٠ ص
(٢٤)
دانش آمرِیکاِیِی بدون پشتوانه دِین
٧٢ ص
(٢٥)
فضِیحت اخلاقِی در آمرِیکاِی متمدن
٧٥ ص
(٢٦)
جاِیگاه دانش در ارزش گذارِی!
٧٧ ص
(٢٧)
عزّت از دست رفت? ما
٧٨ ص
(٢٨)
نقش قلم در روشن کردن اندِیشه ها
٨٠ ص
(٢٩)
وفادارِی ِیا نداِی وجدان
٨٥ ص
(٣٠)
اِین را مِیگوِیند اخلاص
٩٠ ص
(٣١)
تضادّ ِیا قانون تکامل
٩٢ ص
(٣٢)
نظر حکماِی بزرگ دربار? تضاد
٩٥ ص
(٣٣)
مبناِی فلسفِی
٩٩ ص
(٣٤)
بِیان مولا علِی علِیه السلام در زمِین? تضاد
٩٩ ص
(٣٥)
تضاد ِیا نِیروِی قهرمان ساز
١٠٣ ص
(٣٦)
محاسن برجست? ادبِی شعر
١٠٦ ص
(٣٧)
بِیان قرآن
١٠٨ ص
(٣٨)
ائمه ما در اِین باره چه گفته اند؟
١١٢ ص
(٣٩)
چند رواِیت از کتاب اصول کافِی
١١٦ ص
(٤٠)
نقش سازندگِی تضاد
١١٨ ص
(٤١)
داستانِی خونِین
١٢٠ ص
(٤٢)
مِیان عبدالله بن زبِیر و مادرش کدام سرآمد بود!
١٢٥ ص
(٤٣)
اِی کاش صد نفر مثل شما ِیاور داشتم!
١٣٢ ص
(٤٤)
فضِیلتِی که زبان دشمن را لال مِی کرد!
١٣٥ ص
(٤٥)
حجّاج ظالم و مردم ستمگر!
١٣٨ ص
(٤٦)
لطِیفه
١٤٠ ص
(٤٧)
خطرناک ترِین بِیمارِی
١٤١ ص
(٤٨)
منطق زن پِیر سالخورده کاخ ستم را لرزاند!
١٤٤ ص
(٤٩)
قصه و تخت هارون الرشِید
١٤٧ ص
(٥٠)
مردِی که به افتخارات گذشته خود مقرور بود!
١٤٧ ص
(٥١)
مادر نمونه!
١٥٠ ص
(٥٢)
گوشه اِی از اسراف عبّاسِیان
١٥٣ ص
(٥٣)
عِید خاطره ها
١٥٦ ص
(٥٤)
مأمور حکومتِی چرا آن زن را مِی زد؟
١٥٨ ص
(٥٥)
معجزه اِی از امام صادق علِیه السلام
١٦٠ ص
(٥٦)
بازده جنگ جهانِی اوّل و دوم
١٦٤ ص
(٥٧)
فهرست منابع
١٦٧ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص

رفیق الاخیار و انیس الابرار - حسینی‌بیان، سیدمهدی - الصفحة ١٣ - حق همساِیگِی و ارزش آن

دِرْهَمٍ حَلَال.[١]

روزگارى بر مردم مِی‌آيد كه چيزى كمياب‌تر از يک برادر همدم يا كسب يک درهم حلال نيست.

رفِیق با وفاِی باصفا

صفوان بن ِیحِیِی بجلِّی کوفِی نزد اصحاب حدِیث از اوثق اهل زمان خود بوده است و از راوِیان حضرت امام رضا و امام جواد علِیهما السلام و وکِیل آنان به شمار مِی‌‌آمده است و پدر او از اصحاب و راواِیان امام صادق علِیه السلام بود و در نزد آن حضرت منزلتِی عظِیم داشت، و همچنِین از اصحاب اجماع[٢] بوده است.

صفوان در مال تجارت با عبدالله بن جند و علِی بن نعمان که از جمل? مؤمنان آن زمان بوده‌اند شرِیک بوده، و هر ِیک از اِیشان روزِی ٥١ رکعت نماز مِی‌گذاردند. در کنار بِیت الله الحرام با هم عهد نمودند که هر ِیک از اِیشان بعد از دِیگرِی باقِی ماند، نمازهاِی دِیگران را «تبرعاً» به عمل آورد و زکات آنها را بپردازد، و همچنِین روز? آنان را به جا آورد.

از قضا صفوان پس از آنها زنده ماند و بنا بر آن عهد، هر روز ِیکصد و ٥٠ رکعت نماز مِی‌خواند، و در سال سه ماه روزه بود و سه بار زکات


[١] تحف العقول، ص ٣٦٨.

[٢] گروه مشخصِی از راوِیان که از نظر عالمان رجالِی در مرتبه بالاِیِی از وثاقت هستند. طبق نظر مشهور اِین افراد هجده نفرند که در شمار اصحاب امام باقر علِیه السلام‌ تا امام رضا علِیه السلام ‌هستند. تمام عالمان اِین افراد را موثق مِی‌دانند و براِی آنان درجه بسِیار بالاِیِی از اعتبار قائل اند.