رفیق الاخیار و انیس الابرار - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ٧١ - انسان خلِیفه خدا روِی زمِین
از نظر کمِّیت، وجود انسان در جهان ذرّهاِیست که اصلاً به حساب نمِیآِید؛ ولِی ارزش ِیک چِیز، به وزن و ِیا حجمش نِیست، چنانکه کمِّیت مغز انسان در مقاِیسه با عظمت سرسام آور جهان کنونِی و حتِی نسبت به زمِین کوچک ما خِیلِی ناچِیزتر است، ولِی کِیفِیتش هرگز با بزرگترِین کرات دنِیا قابل مقاِیسه نِیست.
اِین اجتماع هم آهنگ بِیش از ١٢ مِیلِیارد سلول عصبِی است که بِیش از چند ترِیلِیون دفعه با رشتههاِی ظرِیفِی به هم ارتباط پِیدا کرده است، در هِیچ کجاِی جهان بزرگ نظِیر ندارد و از اِین مقدار ناچِیز مادّه زنده فکر متجلِّی مِیگردد؛ و فکر نه تنها تمام دنِیاِی مادِّی، بلکه از عظِیمترِین کهکشانها گرفته تا هست? اتمهاِی ذرّهبِینِی را فرا گرفته و بلکه از وراء آنها نِیز مِیگذرد.[١]
در نتِیج? تفحّص، چنِین به دست مِیآورِیم که امتِیاز انسان نسبت به ساِیر موجودات، به واسطه فکر او است که از مرکز عقل و خرد الهام مِیگِیرد؛
عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ الْعَسْكَرِيِّ علِیه السلام قَالَ: لَيْسَتِ الْعِبَادَةُ كَثْرَةَ الصِّيَامِ وَ الصَّلَاةِ وَ إِنَّمَا الْعِبَادَةُ كَثْرَةُ التَّفَكُّرِ فِي أَمْرِ اللَّهِ؛[٢]
بندگِی به واسطه زِیاد روزه گرفتن و نماز خواندن نِیست، فقط عبادت، تفکر در امر خداِی حکِیم است.
[١] راه و رسم زندگِی، ص ١٦٥.
[٢] تحف العقول، ص ٤٨٨ و مثله عن ابِی الحسن الرضا علِیه السلام، ص ٤٤٢.