رفیق الاخیار و انیس الابرار - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ١١ - محمّد بن أبِی عمِیر
مقدّمه
در ابتدا به عنوان مقدمه، مؤلّف نکاتِی را متذکر مِی شود، که تذکر اِیــن نکات شاِید خالِی از لطف نباشد:
الف - بعضِی از فضلاء ِیادآورِی مِی کردند که عنوان کتاب لازم است در خور فهم همه خوانندگان در هر رتبه علمِی که هستند باشد، نه خواص از علماء و فضلاء و دانشمندان محترم. ب - بخش قابل توجهِی از متن حاضر مخصوص بِیان احوال ناصالحان و اشخاص فاقد صلاحِیت رفاقت و همراهِی و همفکرِیست. پس چگونه اِینها در ردِیف صالحان بِیان شده است؟ در پاسخ باِید گفت که رذِیلت اخلاقِی هر چند ِیک امر عدمِی است، اما به حکم قاعده علمِی فلسفِی «تعرف الاشِیاء بأضدادها» در بِیان فضِیلت، نقش عمده واساسِی دارد چه آنکه اشِیاء در تعرِیف ضد خود بهتر شناخته مِیشوند.
محمّد بن أبِی عمِیر
محمّد بن أبِی عمِیر، از اصحاب حضرت امام موسِی و امام رضا و امام جواد علِیهم السلام به شمار مِیآِید، ثروت فراوانِی داشت، پانصد هزار درهم سرماِی? نقدِی داشت و شغلش بزّازِی بود. از مردِی ده هزار درهم طلب داشت، پس از چندِی سرماِیهاش تمام شد، به طورِی که فقِیر و