رفیق الاخیار و انیس الابرار - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ٥٢ - وجود انسان مقِیاس براِی همه کمالات
مفاسد جبرانناپذِیرِی به بار آورد.
رسول گرامِی اسلام صلِّی الله علِیه و آله مِیفرماِیند:
مَنْ عَرَفَ نَفْسَهُ فَقَدْ عَرَفَ رَبَّهُ.[١]
کسِی که نفس خود را شناخت، پروردگار خودش را مِیشناسد.
علوم مکانِیکِی، شِیمِی و فِیزِیک، از آن نظر که به طور اتّفاقِی اصول قدِیمِی زندگِی ما را دگرگون کرد، در صورتِی که باِیستِی در هر چِیزِی انسان خودش، مقِیاس ساختمان آن قرار گِیرد. ولِی متأسفانه او در دنِیاِیِی که اِیجاد کرده است، بِیگانه از خوِیشتن به نظر مِیرسد؛ بدِین جهت نتوانسته آن را درخور شأن خود بسازد.
بنابراِین سبقت زِیاد و بِیتناسب علوم مادِّی بر علوم زِیستِی را باِید ِیکِی از حوادث ناگوار تارِیخ بشرِیت دانست. محِیطِی که به کمک فکر و اکتشافات علمِی ما اِیجاد شده است، نه با قد و نه با شکل ما تناسبِی ندارد. هرگز به ما نمِیآِید و در نهاِیت در آن
→ کمتر از پانزده دقِیقه آن را بخِیه کند و او بود که مِیخواست مرگ را مهار کند و براِی دراز کردن عمر قسمتِی از عضله ِیک جوجه را پس از جدا کردن از تن او در لابراتوار درون ماِیه مخصوصِی قرار داد و آن عضله هفتاد سال است در آن ماِیه زنده مِیباشد و هر چند روز ِیک مرتبه دو برابر مِیشود و هر ماه نِیمِی از آن را قِیچِی کرده و دور مِیرِیزند و خود او در سال ١٩٤٤م فوت کرد. او همچنِین به واسطه زنده نگه داشتن قلب ِیک جوجه در خارج از قفسه سِینه، آن هم ٣٥ سال، دو جاِیزه «نوبل» را مِیبَرد.
[١] بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار علِیهم السلام، ج ٢، ص ٣٢.