رفیق الاخیار و انیس الابرار - حسینی‌بیان، سیدمهدی - الصفحة ٢٨ - رفِیق نااهل و تأثِیر سوء آن

حضرت موسِی علِیه السلام بود و پدرش از حوارِیِّین فرعون به شمار مِی‌آمد. هنگامِی که فرعون و ِیارانش حضرت موسِی علِیه السلام را دنبال کردند تا به قتل برسانند، آن پسر از مَرکب موسِی عقب ماند تا پدر خود را موعظه کند و سپس به پِیغمبر خدا ملحق شود. در موقعِی که او پدر را پند و اندرز مِی‌کرد و پدر او را بر خلاف مِیلش به همراه خود مِی‌بُرد تا کنار درِیاِی نِیل رسِیدند، ناگهان عذاب خداوند گرِیبان آنها را گرفت و آن پسر صالح نِیز به اتفاق آنان در درِیا غرق شد!

اِین خبر را به موسِی علِیه السلام رساندند، آن حضرت بسِیار تأسف خورد و گفت: البته او از رحمت خدا برخوردار است و لکن وقتِی که عذاب خداوند نازل شد، دِیگر براِی اشخاصِی که در کنار گنهکاران زندگِی مِی‌کنند، امان و مفرِّی نِیست و آنها نِیز به آتش طاغِیان مِی‌سوزند.[١]

چه بسا اشخاص زِیادِی هستند که به آتش مجلس مِیگسارِی و رقص و ِیا دست کم ِیک لحظه فشار پدال گاز ماشِینِ آنها، رفقاِی زِیادِی و همچنِین خانواد? بِی‌گناهشان مِی‌سوزند و هِیچ مقدّرِی جز مجالست آنها با اشخاص ناباب، مسئول اِین فاجعه نِیست.

لذا مولاِی متّقِیان علِی علِیه السلام براِی پِیشگِیرِی از اِین فجاِیع بزرگ مِی‌فرماِید:

[١] وسائل الشِیعة، ج ١٦، ص ٢٦٠، باب ٣٨، ح ٥: «بَابُ تَحْرِيمِ الْمُجَالَسَةِ لِأَهْلِ الْمَعَاصِي وَ أَهْلِ الْبِدَع‌».