رفیق الاخیار و انیس الابرار - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ٥٧ - دانش زِیان بخش
(وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِى ءَاتَيْنَاهُ ءَايَاتِنَا فَانسَلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطَنُ فَكاَنَ مِنَ الْغَاوِينَ ٭ وَ لَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنَاهُ بِهَا وَ لَكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلىَ الْأَرْضِ وَ اتَّبَعَ هَوَئهُ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ إِن تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَترُكْهُ يَلْهَث ذلكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُواْ بِايَاتِنَا فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ)؛[٥٠]
(اى پيغمبر!) براى آنان بخوان خبر آن كسى را كه به او (علم و آگاهى از) آيات خود را داديم (و او را از احكام كتاب آسمانى پيغمبر روزگار خود مطّلع ساختيم) امّا او از (دستور) آنها بيرون رفت (و بدانها توجّه نكرد) و شيطان بر او دست يافت و از زمره گمراهان گرديد.
امّا ما اگر مىخواستيم مقام او را با اين آيات بالا مىبرديم و (دانشش را مايه سعادتش مىنموديم. امّا اجبار برخلاف سنّت ما است و لذا او را به حال خود رها ساختيم) ليكن او به زمين چسبِید (و به پستى گراييد و به سوى آسمان هدايت بالا نرفت) و از هوى و هوس خويش پيروى كرد. مَثَل او بسان مَثَل سگ است كه اگر بر او بتازى، زبان از دهان بيرون مىآورد و اگر هم آن را به حال خود واگذارى، زبان از دهان بيرون مىآورد. اين داستان گروهى است كه آيات ما را تكذيب مىدارند. (چنين افرادى بر اثر آرزوپرستى و دنياپرستى، دائما در پى مالاندوزى روان و نالانند و از ترس زوال نعمت و هراس از مرگ بىقرار و
---------------------------------------
١. سوره اعراف، آِیات ١٧٥ و١٧٦.