رفیق الاخیار و انیس الابرار
(١)
مقدّمه
١١ ص
(٢)
محمّد بن أبِی عمِیر
١١ ص
(٣)
رفِیق با وفاِی باصفا
١٢ ص
(٤)
حق همساِیگِی و ارزش آن
١٣ ص
(٥)
مجالست با جوانمردان نکوست
١٥ ص
(٦)
رفِیق با تدبِیر و مشفق صالح
١٧ ص
(٧)
اثر انس و ارتباط با دانش و دانشمندان
٢٠ ص
(٨)
رفِیق ناباب فرعون
٢١ ص
(٩)
رفاقت اشخاص اَبلَه همچون دوستِی آن خرس است
٢٤ ص
(١٠)
رفِیق نااهل و تأثِیر سوء آن
٢٧ ص
(١١)
اثر سوء همنشِین بد بر افکار
٣٠ ص
(١٢)
اِینک بِیان علِی علِیه السلام در مورد افکار
٣٣ ص
(١٣)
راه شناخت اشخاص سعِید از شقِی!
٣٦ ص
(١٤)
عکس العمل خِیانت اِین چنِین مِی شود
٤١ ص
(١٥)
نتِیجه گفته ها
٤٣ ص
(١٦)
مخِیرِیق
٤٦ ص
(١٧)
وجود انسان مقِیاس براِی همه کمالات
٥١ ص
(١٨)
دانش زِیان بخش
٥٥ ص
(١٩)
فرق است بِین عالم و عالم نما
٥٨ ص
(٢٠)
عوامل کنترل کننده
٦٠ ص
(٢١)
راه هداِیت امِیال و خواسته هاِی درونِی انسان
٦٣ ص
(٢٢)
موفقِیت مستلزم زحمت است
٦٧ ص
(٢٣)
انسان خلِیفه خدا روِی زمِین
٧٠ ص
(٢٤)
دانش آمرِیکاِیِی بدون پشتوانه دِین
٧٢ ص
(٢٥)
فضِیحت اخلاقِی در آمرِیکاِی متمدن
٧٥ ص
(٢٦)
جاِیگاه دانش در ارزش گذارِی!
٧٧ ص
(٢٧)
عزّت از دست رفت? ما
٧٨ ص
(٢٨)
نقش قلم در روشن کردن اندِیشه ها
٨٠ ص
(٢٩)
وفادارِی ِیا نداِی وجدان
٨٥ ص
(٣٠)
اِین را مِیگوِیند اخلاص
٩٠ ص
(٣١)
تضادّ ِیا قانون تکامل
٩٢ ص
(٣٢)
نظر حکماِی بزرگ دربار? تضاد
٩٥ ص
(٣٣)
مبناِی فلسفِی
٩٩ ص
(٣٤)
بِیان مولا علِی علِیه السلام در زمِین? تضاد
٩٩ ص
(٣٥)
تضاد ِیا نِیروِی قهرمان ساز
١٠٣ ص
(٣٦)
محاسن برجست? ادبِی شعر
١٠٦ ص
(٣٧)
بِیان قرآن
١٠٨ ص
(٣٨)
ائمه ما در اِین باره چه گفته اند؟
١١٢ ص
(٣٩)
چند رواِیت از کتاب اصول کافِی
١١٦ ص
(٤٠)
نقش سازندگِی تضاد
١١٨ ص
(٤١)
داستانِی خونِین
١٢٠ ص
(٤٢)
مِیان عبدالله بن زبِیر و مادرش کدام سرآمد بود!
١٢٥ ص
(٤٣)
اِی کاش صد نفر مثل شما ِیاور داشتم!
١٣٢ ص
(٤٤)
فضِیلتِی که زبان دشمن را لال مِی کرد!
١٣٥ ص
(٤٥)
حجّاج ظالم و مردم ستمگر!
١٣٨ ص
(٤٦)
لطِیفه
١٤٠ ص
(٤٧)
خطرناک ترِین بِیمارِی
١٤١ ص
(٤٨)
منطق زن پِیر سالخورده کاخ ستم را لرزاند!
١٤٤ ص
(٤٩)
قصه و تخت هارون الرشِید
١٤٧ ص
(٥٠)
مردِی که به افتخارات گذشته خود مقرور بود!
١٤٧ ص
(٥١)
مادر نمونه!
١٥٠ ص
(٥٢)
گوشه اِی از اسراف عبّاسِیان
١٥٣ ص
(٥٣)
عِید خاطره ها
١٥٦ ص
(٥٤)
مأمور حکومتِی چرا آن زن را مِی زد؟
١٥٨ ص
(٥٥)
معجزه اِی از امام صادق علِیه السلام
١٦٠ ص
(٥٦)
بازده جنگ جهانِی اوّل و دوم
١٦٤ ص
(٥٧)
فهرست منابع
١٦٧ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص

رفیق الاخیار و انیس الابرار - حسینی‌بیان، سیدمهدی - الصفحة ١١٧ - چند رواِیت از کتاب اصول کافِی

همچنِین آن حضرت از رسول اکرم صلِّی الله علِیه و آله ‌نقل مِی‌کند که فرمود: «مَثَل مؤمن همانند آن ساق? لطِیفِی است که تازه از زِیر خاک بِیرون بِیاِید و بادها آن را هر لحظه به طرفِی بپِیچاند، مؤمن را نِیز دردها و بِیمارِی‌ها هرگز لحظه‌اِی به حال خود وا نمِی‌گذارد و مَثَل منافق همانند آن عصاِی آهنِین مستقِیم است که هِیچ چِیز به او اثر نمِی‌کند تا باد مرگ بوزد و او را از رِیشه بَر کَند.

امام صادق علِیه السلام مِی‌فرماِیند:

إِنَّ فِي كِتَابِ عَلِيٍّ علِیه السلام أَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ بَلَاءً النَّبِيُّونَ ثُمَّ الْوَصِيُّونَ ثُمَّ الْأَمْثَلُ فَالْأَمْثَلُ... وَ مَنْ سَخُفَ دِينُهُ وَ ضَعُفَ عَمَلُهُ قَلَّ بَلَاؤُهُ وَ أَنَّ الْبَلَاءَ أَسْرَعُ إِلَى الْمُؤْمِنِ التَّقِيِّ مِنَ الْمَطَرِ إِلَى قَرَارِ الْأَرْضِ؛[١]

در کتاب پدر بزرگوارم چنِین آمده است که گرفتارترِین مردم انبِیاء و پِیامبران هستند. سپس جانشِینان آنها، بعد با رعاِیت سلسله مراتب به ترتِیب از بالا به پاِیِین هر کدام از جهت فضِیلت برتر و بالاتر باشد، گرفتارتر است ... کسِی که از حِیث دِین و عمل ضعِیف باشد، او کمتر مبتلا مِی‌شود و بلا به سوِی مؤمن پرهِیزکار، از باران به سوِی زمِین تشنه با سرعت‌تر مِی‌آِید.

در اِینجا به ِیاد گفت? رُسو مِی‌افتم که مِی‌گوِید: «اگر جسم زِیاد در آساِیش باشد، روح فاسد مِی‌شود. کسِی که درد و رنج را نشناسد، نه لذّت شفقت مِی‌شناسد و نه حلاوت ترحّم را. چنِین


[١] الکافِی (ط ـ الإسلامِیة)، ج٢، ص٢٥٩.