رفیق الاخیار و انیس الابرار - حسینی‌بیان، سیدمهدی - الصفحة ١١٩ - نقش سازندگِی تضاد

آب‌دِیده درآورد. زِینبِی که در اوّلِین سفر از مدِینه خارج شد، با زِینبِی که از شام به مدِینه برگشت ِیکِی نبود. زِینبِی که از شام برگشت، در اثر چشِیدن مرارت‌ها، تلخِی و دشوارِی‌ها رشدِیافته‌تر و خالص‌تر بود. حتِی آنچه از آن حضرت در خلال حوادث اسارت ظهور کرده (که اوّل جزع و بِی‌تابِی مِی‌کرد و گاهِی گرِیه سر مِی‌داد، اما سرانجام خطبه‌اِی مِی‌خواند که اهل شام ِیعنِی مردمِ زِیر نفوذ ِیزِید و پاِیتخت پسر معاوِیه، بلکه تمام جهان را تکان مِی‌دهد) و نِیز با آنچه در خلال اِیّام کربلا در زمانِی که هنوز برادر بزرگوارش زنده بود و هنوز مسئولِیت به عهده زِینب محوّل نشده بود، خِیلِی با همدِیگر فرق داشت.

ِیکِی از زنان فاضل? عرب بنام «دکتر بنت الشاطِی» کتابِی دربار? زِینب نوشته بنام «بطلة کربلا»؛ ِیعنِی قهرمان بانوِی کربلا. در اِین کتاب، نشان داده است که اِین بطولت و قهرمانِی قسمت زِیادش معلول همان حوادث و شدائد تلخ کربلا است. به قول ابوتمّام شاعر:

لـولا اشتعـالُ النارِ فِی ما جاوَرَت

ما کان ِیُعرَفُ طِیبُ عَرفِ العودِ»[١]

--------------------------------

١. ر.ک: ِیادداشت‌هاِی استاد مطهرِی، ج ٢، بلاِیا - تأثِیر سختِی و مصِیبت در نبوغ و بروز آثار عالِی وجود انسان.