رفیق الاخیار و انیس الابرار - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ١٥ - مجالست با جوانمردان نکوست
خليلاً صالحاً. فإنما مَثلُ الخليل كمثل النّخلة. إن قعدت في ظلّها أظلّتك و إن احتطبت من حطبها نفعك و إن أكلت من ثمرها وجدته طيباً.
لقمان به پسرش گفت: اِی پسر عزِیزم! باِید اوّل چِیزِی که بعد از اِیمان به دست مِیآورِی، دوستِی صالح باشد. چه آنکه مَثَل دوست خوب، مَثَل نخل خرما است. روزِی اگر در ساِیهاش بنشِینِی بر سرت ساِیه مِیاندازد و اگر احتِیاجِی به چوبش داشته باشِی احتِیاج تو را بر طرف مِیکند و اگر از ثمرش روزِی استفاده کنِی آن ثمر را طِیّب و پاکِیزه مِیبِینِی.
مجالست با جوانمردان نکوست
جمعِی از اهل کوفه طِی نامهاِی به امام صادق علِیه السلام نوشتند: مفضّل بن عمر با اشخاص اوباش و پلشت و مِیگساران مجالست مِیکند. مکرّر او را در قهوهخانهها دِیدهاند که با چند نفر از اِینها نشسته است. لازم است او را هر چه زودتر به وظِیف? خود آشنا کنِید. لااقل رعاِیت حِیثِیت شما را بنماِید و در سر کوچه و بازار با آنها مجالست نکند. اِین نامه را به وسِیل? جمعِی به خدمت آن حضرت فرستادند.
حضرت پس از خواندن آن، نامهاِی مفصّل به مفضّل نوشتند و آن را مُهر فرموده و به آنها دادند. از جمل? آنها عبدالله بن بکِیر، محمّد بن مسلم، ابوبصِیر و بحر بن زائده بودهاند. چون نامه را به مفضّل دادند، مُهر از سر نامه برگرفت، دِید مبلَغ نسبتاً بسِیارِی پول براِی مصرف مهمِّی