رفیق الاخیار و انیس الابرار - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ١٥٢ - مادر نمونه!
اِین گوسفند را بکش تا غذاِیِی براِی اِین مهمانها فراهم کنِیم و او گوسفند را ذبح کرد و غذاِی مطبوعِی از گوشت آن براِی ما تهِیّه کردند. ما از دِیدن اِین منظره و از صبر و بردبارِی آن زن در شگفت شدِیم. پس از صرف غذا جلو آمد و به ما گفت: آِیا از قرآن مجِید آِیاتِی بلد هستِید بخوانِید؟
گفتِیم: آرِی! او خواهش کرد چند آِیهاِی بخوانِیم و من اِین آِیه را خواندم:
(... وَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَ ١٥٥ الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِيبَةٌ قَالُواْ إِنَّا لِلّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ ١٥٦ أُوْلَئكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ وَ أُوْلَئكَ هُمُ الْمُهْتَدُون١٥٧)؛[١]
و صابران را بشارت و مژده بده. آنان كه چون به حادثه سخت و ناگوارى دچار شوند (صبورى پيش گرفته و) گويند: ما به فرمان خدا آمدهايم و به سوى او رجوع خواهيم كرد. آن گروهند كه مخصوص به درود و الطاف الهى و رحمت خاص خدايند و بدانِید آنها خود هدايت يافتگانند.
تا اِین آِیه را شنِید از جا حرکت کرده و چند رکعت نماز خواند و دست خود را به سوِی درگاه احدِیت بلند کرد و گفت:
اَللّهُمَّ! اِنِّى قَد فَعَلتَ مَا اَمَرتَنِى بِهِ فَأَنجِز لِي كَمَا وَعَدتَنِي بِه وَ لَو بَقِي أَحَدٌ لِأحَدٍ - قَالَ فَقُلتُ فِي نَفسِي لَبَقي اِبنِي لِحَاجَتِي إلَيهِ
------------------------------
١. سوره بقره، آِیات ١٥٥ ـ ١٥٧.