رفیق الاخیار و انیس الابرار - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ١١٠ - بِیان قرآن
بخاطر درِیافت نکت? لطِیفِی که در مضمون آِیه است، ذِیلاً همه آِیات مبارکه سوره را مورد تجزِیه و تحلِیل قرار مِیدهِیم:
(بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، أَ لَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ ١ وَ وَضَعْنَا عَنكَ وِزْرَكَ ٢ الَّذِى أَنقَضَ ظَهْرَكَ ٣ وَ رَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكَ ٤ فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا ٥ إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا ٦ فَإِذَا فَرَغْتَ فَانصَبْ ٧ وَ إِلىَ رَبِّكَ فَارْغَب٨).[١]
خطاب با شخص پِیغمبر اکرم علِیه السلام است و اِین سوره در قرآن مجِید، خاصّ آن حضرت است.
به نام خداوند بخشنده مهربان، آِیا به تو شرح صدر ندادِیم؟ بارِی که پشت تو را خم کرده بود، از دوشت برگرفتِیم و آوازهات را در دنِیا بلند ساختِیم، حتماً با سختِی آسانِی همراه است، حتماً با سختِی آسانِی قرِین است. پس زمانِی که فراغت پِیدا کردِی به کوشش پرداز و به سوِی پروردگار خوِیش متوجه باش!
اِین سوره با لحنِی پر از عطوفت، خاطر شرِیف رسول اکرم صلِّی الله علِیه و آله را که گوِیا از ناملاِیمات آزرده گشته بود نوازش مِیدهد و ِیادآور مِیشود که چگونه خداوند بار سنگِین وِی را از دوشش برداشته و سختِیش را مبدّل به آساِیش کرده است. آنگاه به شِیو? علوم تجربِی، از ِیک جرِیان واقع شده، استنتاج مِیکند: پس بدان با هر سختِی آساِیش هست؛ ِیعنِی از اِینکه در گذشته بارِی بر دوش
[١] سوره شرح، آِیات١ ـ ٨.