رفیق الاخیار و انیس الابرار - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ١١٢ - ائمه ما در اِین باره چه گفته اند؟
مِیداد. او معتقد بود که لذّتهاِی بزرگ توام با دردهاِی بزرگ هستند و کسانِی که از همه بِیشتر نسبت به لذّت حساساند به درد هم بِیش از همه حساسِیّت دارند.[١]
همچنِین به قول نِیچه: اَلَم منبع فِیّاض نِیرو و زندگِی است. اَلَم است که زندگِی را عمِیق، قوِی و شِیرِین مِیکند. الم است که بر قدرت و طاقت آدمِی مِیافزاِید و او را چون صخره صمّاء قوِی و نِیرومند مِیگرداند. پِیشرفت هر انسان نسبت مستقِیمِی به انداز? استعداد او در تحمّل درد و رنج دارد. ضعفاء زِیر بار الم خُرد مِیشوند، ولِی اقوِیا، قوِیتر مِیگردند و براِی آنها پلکان طلائِیِ صعود و ترقِّی محسوب مِیشود.[٢]
ائمه ما در اِین باره چه گفتهاند؟
از اِینرو خداوند تبارک و تعالِی براِی تربِیت و پرورش جان انسانها دو برنامه تشرِیعِی و تکوِینِی دارد، و در هر دو برنامه، اِیجاد شدائد و مشقّت را بِیان فرموده است:
١. در برنام? تشرِیعِی: عباداتِی از قبِیل روزه، حج، جهاد، انفاق و نماز که هم? آنها شدائدِی است که با تکلِیف اِیجاد گردِیده و صبر و استقامت در انجام آنها موجب تکمِیل نفوس و تربِیت استعدادهاِی
[١] فلسفه نِیچه، ص ٤٢.
[٢] همان، ص ٢٩.