لوح حضرت زهرا
(١)
پِیشگفتار
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
معرفِی «لوح فاطمه علِیها السلام»
١٩ ص
(٤)
بررسِی معناِی لوح، صحِیفه و حدِیث
٢١ ص
(٥)
«معناِی لوح»
٢٢ ص
(٦)
«معناِی صحِیفه»
٢٢ ص
(٧)
«معناِی حدِیث»
٢٩ ص
(٨)
حدِیث در لغت
٢٩ ص
(٩)
حدِیث در اصطلاح
٣١ ص
(١٠)
تفاوت لوح با صحِیفه و حدِیث
٣٢ ص
(١١)
شأن نزول لوح فاطمه علِیها السلام
٣٧ ص
(١٢)
موقعِیت لوح فاطمه علِیها السلام
٣٧ ص
(١٣)
مغفول ماندن لوح با اِین عظمت چرا؟
٣٩ ص
(١٤)
هدف از شرح و تفسِیر لوح فاطمه علِیها السلام
٤٠ ص
(١٥)
متن لوح شرِیف فاطمه زهراء علِیها السلام
٤٥ ص
(١٦)
تبصرة و تمهِید
٥٦ ص
(١٧)
متن کامل لوح فاطمه علِیها السلام
٥٧ ص
(١٨)
ترجمه کامل لوح فاطمه علِیها السلام
٦١ ص
(١٩)
شرح تفصِیلِی لوح فاطمه علِیها السلام
٦٩ ص
(٢٠)
عزِیز و حکِیم
٦٩ ص
(٢١)
محمّد صلِّی الله علِیه و آله و شؤون او
٧٠ ص
(٢٢)
1- نبِی
٧٠ ص
(٢٣)
2- نور
٧٠ ص
(٢٤)
3- سفِیر
٧١ ص
(٢٥)
4- حجاب
٧١ ص
(٢٦)
5- دلِیل
٧١ ص
(٢٧)
روح الامِین
٧٣ ص
(٢٨)
تأکِید حضرت حق به پِیامبرش صلِّی الله علِیه و آله
٧٣ ص
(٢٩)
1- تعظِیم أسماء إلهِی ِیعنِی چه؟
٧٤ ص
(٣٠)
2- حدّ سپاس نعمتهاِی خدا
٧٤ ص
(٣١)
3- ِیکتاِیِی بِیهمتاِی حضرت حق
٧٦ ص
(٣٢)
4- توجه به اوصاف الهِی
٧٧ ص
(٣٣)
5- امِید به فضل الهِی و ترس از عدالت او
٧٩ ص
(٣٤)
فضل الهِی
٧٩ ص
(٣٥)
عدل الهِی
٨٠ ص
(٣٦)
توحِید و توکل
٨١ ص
(٣٧)
کامل شدن نبوت با وصاِیت
٨٣ ص
(٣٨)
بعثت
٨٥ ص
(٣٩)
وصاِیت
٨٦ ص
(٤٠)
وصاِیت الهِی
٨٧ ص
(٤١)
فضِیلت پِیامبر بر انبِیاء و فضِیلت وصِی او بر اوصِیاء!!
٨٨ ص
(٤٢)
معرفِی ائمه هدِی از نسل پِیامبر علِیهم السلام
٨٩ ص
(٤٣)
جاِیگاه حسن بن علِی علِیهما السلام در اِین لوح
٩٠ ص
(٤٤)
جاِیگاه حسِین بن علِی علِیهما السلام
٩٣ ص
(٤٥)
1- خازن وحِی
٩٣ ص
(٤٦)
2- إکرام با شهادت
٩٥ ص
(٤٧)
3- فرجام زندگِی با سعادت
٩٨ ص
(٤٨)
4- أفضل و أَرفَع بودن درجه حسِین بن علِی در مِیان شهِیدان
٩٩ ص
(٤٩)
5- منظور از کلمه تامّه؟
١٠١ ص
(٥٠)
سنخِیّت ابتلائات حسِین بن علِی علِیهما السلام با حضرت ابراهِیم علِیه السلام
١٠٤ ص
(٥١)
6- حجت بالغه خدا نزد حسِین بن علِی علِیهما السلام
١٠٦ ص
(٥٢)
7- عترت، معِیار ثواب و عقاب
١٠٩ ص
(٥٣)
امام علِی بن الحسِین علِیهما السلام
١١١ ص
(٥٤)
علِی بن الحسِین علِیهما السلام، سِیّد العابدِین
١١١ ص
(٥٥)
امام محمد بن علِی علِیهما السلام
١١٣ ص
(٥٦)
مقام محمود!
١١٣ ص
(٥٧)
«باقرُ العلم»
١١٥ ص
(٥٨)
معدن حکمت!
١١٦ ص
(٥٩)
فراهم شدن نهضت علمِی در عصر امام پنجم
١١٦ ص
(٦٠)
امام جعفر بن محمد علِیهما السلام
١١٧ ص
(٦١)
هلاکت اهل رِیب در مقام امامت
١١٧ ص
(٦٢)
مقام جعفر بن محمد علِیهما السلام
١٢٠ ص
(٦٣)
شِیعِیان جعفر بن محمد علِیهما السلام
١٢٢ ص
(٦٤)
أنصار جعفر بن محمد علِیهما السلام
١٢٢ ص
(٦٥)
أولِیاء جعفر بن محمد علِیهما السلام
١٢٣ ص
(٦٦)
امام موسِی بن جعفر علِیهما السلام
١٢٤ ص
(٦٧)
فتنه کور در دوران موسِی بن جعفر علِیهما السلام
١٢٥ ص
(٦٨)
وعده لوح به استمرار حجّت الهِی
١٢٩ ص
(٦٩)
سرنوشت منکران امامت بعد از جعفر بن محمد علِیهما السلام
١٣٠ ص
(٧٠)
خصوصِیات سهگانه موسِی بن جعفر علِیهما السلام
١٣٠ ص
(٧١)
1- مقام عبودِیت موسِی بن جعفر علِیهما السلام
١٣١ ص
(٧٢)
2- محبوبِیت موسِی بن جعفر علِیهما السلام عندالله
١٣١ ص
(٧٣)
3- برگزِیده خدا (خِیرتِی)
١٣٢ ص
(٧٤)
امام علِی بن موسِی علِیهما السلام
١٣٣ ص
(٧٥)
سِیاست حاکم در عصر علِی بن موسِی علِیهما السلام
١٣٣ ص
(٧٦)
ولاِیت علِی بن موسِی علِیهما السلام
١٣٤ ص
(٧٧)
ناصر الهِی
١٣٥ ص
(٧٨)
مسئولِیتِ بار سنگِین نبوّت
١٣٦ ص
(٧٩)
مراد از عفرِیت مستکبِر
١٣٧ ص
(٨٠)
پِیشگوِیِی از مدفن حضرت علِی بن موسِی علِیهما السلام
١٤٦ ص
(٨١)
عبد صالح
١٤٦ ص
(٨٢)
«ذو القرنِین» از منظر تارِیخ
١٤٧ ص
(٨٣)
شرورترِین مخلوق کِیست؟
١٥٢ ص
(٨٤)
امام محمد بن علِی علِیهما السلام
١٥٤ ص
(٨٥)
جانشِین علِی بن موسِی الرضا علِیهما السلام
١٥٥ ص
(٨٦)
خصوصِیات سهگانه محمد بن علِی علِیهما السلام
١٥٧ ص
(٨٧)
1- وارث علم الهِی و علم امامت
١٥٧ ص
(٨٨)
منبع علم محمد بن علِی علِیهما السلام
١٦٣ ص
(٨٩)
2- موضع سرّ الهِی
١٦٤ ص
(٩٠)
3- حجّت الهِی بر خلق
١٦٥ ص
(٩١)
شفاعت
١٦٦ ص
(٩٢)
امام علِی بن محمد علِیهما السلام
١٧٠ ص
(٩٣)
1- توجه به ولاِیت و سرپرستِی آن حضرت
١٧٠ ص
(٩٤)
2- ناصر بودن آن حضرت در ِیارِی خدا
١٧١ ص
(٩٥)
3- مقام شاهد
١٧١ ص
(٩٦)
4- مسئله امانت
١٧١ ص
(٩٧)
تشکِیل شبکه نامرئِی زِیرزمِینِی در راه فعالِیت مکتب اهل بِیت علِیهم السلام
١٧٣ ص
(٩٨)
امام حسن بن علِی العسکرِی علِیهما السلام
١٧٧ ص
(٩٩)
امام حجة بن الحسن عجّل الله تعالِی فرجه الشّرِیف
١٨٠ ص
(١٠٠)
اوصاف حضرت حجة بن الحسن عجّل الله تعالِی فرجه الشّرِیف
١٨١ ص
(١٠١)
فهرست منابع و مآخذ
١٨٧ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص

لوح حضرت زهرا - حسینی‌بیان، سیدمهدی - الصفحة ٥٥ - متن لوح شرِیف فاطمه زهراء علِیها السلام

.....................................................


→١ـ محمد بن مسلم مکِّی مِی‌گوِید: ما در حضور جابر بن عبدالله انصارِی بودِیم که علِی بن الحسِین(زِین العابدِین٨) و محمد باقر(پسرش٧) هم که در سنِین کودکِی بود به همراه اوبه مجلس جابر وارد شدند. حضرت علِی بن حسِین علِیهما السلام خطاب به فرزندش - و با دست خود اشاره کرد به جابر - فرمود: «قَبِّلْ رَأْسَ عَمِّكَ»؛ سرِ عموِیت را ببوس! محمد علِیه السلام نزدِیک جابر آمد و سر او را بوسِید. جابر از آن نظر که نابِینا و نمِی‌دِید، گفت: اِین کودک کِیست؟ علِی بن حسِین علِیهما السلام فرمود: «هَذَا ابْنِي مُحَمَّدٌ»؛ اِین پسر من محمد علِیه السلام است. جابر او را به سِینه‌اش چسبانِید و عرض کرد: اِی محمد! محمد رسول خدا صلِّی الله علِیه و آله به تو سلام فرستاد. در کتاب إختصاص آمده است که جابر از محمد علِیه السلام درخواست کرد تا در روز قِیامت براِی او شفاعت کند. محمد علِیه السلام در پاسخ فرمود: «أَفْعَلُ ذَلِكَ يَا جَابِرُ»؛ اِی جابر! اِین را بجا خواهم آورد، (کشف الغمّة فِی معرفة الأئمة، ط - القدِیمة، ج٢، ص١١٩؛ سفِینة البحار، ج١، ص٥٣٤؛ الإختصاص، ص٦٢؛ بحار الأنوار، ط - بِیروت، ج٤٦، ص٢٢٨).

٢ـ در امالِی شِیخ طوسِی از حضرت امام جعفر بن محمد علِیهما السلام او هم از پدرش امام باقر علِیه السلام نقل مِی‌کند که فرمود: ما بر جابر بن عبد الله انصارِی داخل شدِیم, زمانِی که به آنجا رسِیدِیم، گروهِی بودند که جابر از آنها سؤال مِی‌کرد تا اِینکه نوبت سؤال به ما رسِید [و گفت شما که هستِید؟]. «فَقُلْتُ: أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِِیِّ بْنِ الْحُسَِیْنِ»؛ گفتم: من محمد بن علِی بن حسِین علِیهم السلام هستم. در اِین هنگام دستش را به سوِی سر من آورد و لباس روِیِین و زِیرِین را کنار زد و دستش را بر سِینه من گذاشت و گفت: آفرين به تو و خوش آمدِی اِی پسر برادرم! هر چه مِی‌خواهِی بپرس. من از او سؤال کردم و او در حالِی که نابِینا بود جواب مِی‌داد. در اِین هنگام، وقت نماز رسِید و جابر برخواست و مِلحفه‌اِی را به خود پِیچِید و آن به گونه‌اِی بود که بر دوش خود مِی‌افکند و از بس کوچک بود کوتاه آمد و حال آنکه قباِیش نزدِیک خودش بر ِیک چوب‌رختِی آوِیزان بود. «فَصَلَّي بِنَا»؛ پس با ما نماز خواند. حدِیث دنباله دارد که به ملاحظاتِی از نقل آن صرف نظر شد و طالبِین خود مراجعه کنند، (الأمالِی، للطوسِی، ص٤٠١؛ بحار الأنوار، ط - بِیروت، ج٤٦، ص٢٢٤ و٢٢٥؛ سفِینة البحار، ج١، ص٥٣٥).

سال وفات جابر

رواِیت‌هاِیِی درباره سال وفات جابر آمده است که هر ِیک تارِیخ متفاوتِی را بِین سال‌هاِی ٦٨ تا ٧٩ ذکر کرده‌اند و در ِیک خبر، به نقل از جمعِی از مورخان و محدّثان، از وفات جابر در سال←