صادق علِیه السلام فرمود: «صحف ابراهِیم و موسِی که خداوند در قرآن فرمود، نزد ما مِی‌‌باشد». ابوبصِیر سؤال کرد: آِیا آنان الواح هستند؟ امام فرمود: «بله».[١]

درباره مصحف نِیز شِیخ بزرگ حدِیث «کلِینِی» با نقل حدِیثِی از امام صادق علِیه السلام از نوشته‌‌هاِی حضرت زهرا علِیها السلام تعبِیر به مصحف مِی‌کند[٢] و اطلاق مصحف به قرآن نِیز صحِیح است که فرمود: «أَنَّ النَّظَرَ فِِی الْمُصْحَفِ عِبَادَةٌ»؛[٣] نگاه کردن در مصحف، عبادت است.

اما لوح فاطمه علِیها السلام ِیکِی از الواحِی است که از طرف پروردگار اعطاء شده است و غِیر از مصحف فاطمه علِیها السلام است، به دلِیل آنکه لوح مزبور در زمان حِیات پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله توسط خود حضرت به دخترش اعطاء شد، ولِی مصحف فاطمه علِیها السلام بعد از رحلت پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله و با املاء علِی علِیه السلام بوده است.

همچنِین واژه «حدِیث» که به معنِی «گزارش از قول، فعل و تقرِیر معصوم» آمده است، با واژه لوح فرق دارد و أعم از آن است، زِیرا لوح فقط

[١] بصائر الدرجات، ص١٩٠.

[٢] كافِی (ط - دار الحدِیث)، ج‌١، ص٥٩٦. حماد بن عثمان مِی‌گوِید: شنِیدم امام صادق علِیه السلام مِی‌فرمود: «تَظْهَرُ الزَّنَادِقَةُ فِي سَنَةِ ثَمَانٍ وَ عِشْرِينَ وَ مِائَةٍ وَ ذَلِكَ أَنِّي نَظَرْتُ فِي مُصْحَفِ فَاطِمَةَ علِیها السلام»؛‌ زنادقه در سال ١٢٨ ظهور مِی‌كنند، من اِین را از مطالعه مصحف‌ فاطمه علِیها السلام درِیافتم». من عرض كردم: مصحف‌ فاطمه علِیها السلام چِیست؟ فرمود: «وقتِی خداِی تعالى جان پِیغمبر صلِّی الله علِیه و آله را گرفت، فاطمه علِیها السلام از وفات آن حضرت به قدرِی اندوهناک شد كه جز خداوند نداند، پس خدا فرشته‌اِی فرستاد تا فاطمه علِیها السلام را تسلِیت دهد و به او حدِیث گوِید. حضرت فاطمه علِیها السلام از اِین پِیش‌آمد با علِی علِیه السلام در مِیان گذاشت تا آن مطالب، محفوظ بماند. امام فرمود: هر وقت احساس نزول فرشته را كردِی و آوازش را شنِیدِی، به من خبر ده! و پس از آن علِی علِیه السلام هر چه از فرشته توسط فاطمه زهرا علِیها السلام ‌شنِیده مِی‌شد را مِی‌نوشت تا اِینكه مصحفِی از اِین نوشته‌ها درست شد».

[٣] الكافِی (ط - الإسلامِیة)، ج‌٢، ص٦١٤.