لوح حضرت زهرا - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ١٨٥ - اوصاف حضرت حجة بن الحسن عجّل الله تعالِی فرجه الشّرِیف
المسکن نِیست؛ کما اِینکه حضرت عِیسِی نداشت. همانطورِی که در فقرهاِی از دعاِی ندبه آمده است: «أَ بِرَضْوَِی أَمْ غَِیْرِهَا أَمْ ذِِی طُوًِی؛ آِیا براِی پِیدا کردنت به کوه رضوَِی ِیا غِیر رضوَِی ِیا ذِی طوَِی بِیاِیم؟»،[١] نشان دهنده اِین است که حضرت جاِی مشخصِی ندارد.
«وَ صَبْرُ أَِیُّوبَ» که در اِین لوح خاطرنشان شده، اشاره به اِین است که با همه دشوارِیها و مذلّتها، همه را در راه دوست تحمل کرد و هرگز از خود ضعف و سستِی و ناتوانِی نشان نداد. آخرِین ذخِیره حضرت حق، «ولِی الله الاعظم عجّل الله تعالِی فرجه الشّرِیف» نِیز گرفتارِی اولِیاء و دوستان خود را در زمان خود مِیبِیند؛ کما اِینکه در اِین متن شرِیف لوح آمده: «سرهاِی آنها را هدِیه مِیبرند کما اِینکه رؤوس ترک و دِیلم را و در اِین راستا کشته و سوخته، خائف و مرعوب و دربدر و وحشتناک زندگِی مِیکنند. روِی زمِین به خون آنها رنگِین مِیشود، ضجّه و ناله در مِیان زنانشان بلند است. مع الوصف در مقابل اِین جناِیتکاران خونآشام استقامت مِیکنند. به حق آنها اولِیاِی من هستند و به وسِیله آنها هر فتنه کور گمراهکننده را دفع مِیکنم و به وسِیله آنها لغزشها را کشف و تنگناهاِی فکرِی را برطرف و زنجِیرهاِی بردگِی را از دست و پاِی آنها برمِیچِینم. صلوات و درود خداوند بر آنها و سرانجام کار، آنها هستند که هداِیت ِیافتهاند».
* * *
«و السلام علِیکم و رحمة الله و برکاته»
[١] إقبال الاعمال، ط - القدِیمة، ج١، ص٢٩٨. لازم به ذکر است تحقِیق در اِینکه کوه رضوَِی ِیا ذِی طوَِی رابطه مشخصِی با آن حضرت دارد ِیا ندارد، اِین را واگذار مِیکنِیم به عهده محققِین که محققانه وارد اِین عرصه شده و وضعِیت آنها را مشخص کنند. ما فعلاً در معرض اِین هستِیم که آن حضرت جاِیگاه مشخص و معِیّنِی ندارد.