لوح حضرت زهرا
(١)
پِیشگفتار
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
معرفِی «لوح فاطمه علِیها السلام»
١٩ ص
(٤)
بررسِی معناِی لوح، صحِیفه و حدِیث
٢١ ص
(٥)
«معناِی لوح»
٢٢ ص
(٦)
«معناِی صحِیفه»
٢٢ ص
(٧)
«معناِی حدِیث»
٢٩ ص
(٨)
حدِیث در لغت
٢٩ ص
(٩)
حدِیث در اصطلاح
٣١ ص
(١٠)
تفاوت لوح با صحِیفه و حدِیث
٣٢ ص
(١١)
شأن نزول لوح فاطمه علِیها السلام
٣٧ ص
(١٢)
موقعِیت لوح فاطمه علِیها السلام
٣٧ ص
(١٣)
مغفول ماندن لوح با اِین عظمت چرا؟
٣٩ ص
(١٤)
هدف از شرح و تفسِیر لوح فاطمه علِیها السلام
٤٠ ص
(١٥)
متن لوح شرِیف فاطمه زهراء علِیها السلام
٤٥ ص
(١٦)
تبصرة و تمهِید
٥٦ ص
(١٧)
متن کامل لوح فاطمه علِیها السلام
٥٧ ص
(١٨)
ترجمه کامل لوح فاطمه علِیها السلام
٦١ ص
(١٩)
شرح تفصِیلِی لوح فاطمه علِیها السلام
٦٩ ص
(٢٠)
عزِیز و حکِیم
٦٩ ص
(٢١)
محمّد صلِّی الله علِیه و آله و شؤون او
٧٠ ص
(٢٢)
1- نبِی
٧٠ ص
(٢٣)
2- نور
٧٠ ص
(٢٤)
3- سفِیر
٧١ ص
(٢٥)
4- حجاب
٧١ ص
(٢٦)
5- دلِیل
٧١ ص
(٢٧)
روح الامِین
٧٣ ص
(٢٨)
تأکِید حضرت حق به پِیامبرش صلِّی الله علِیه و آله
٧٣ ص
(٢٩)
1- تعظِیم أسماء إلهِی ِیعنِی چه؟
٧٤ ص
(٣٠)
2- حدّ سپاس نعمتهاِی خدا
٧٤ ص
(٣١)
3- ِیکتاِیِی بِیهمتاِی حضرت حق
٧٦ ص
(٣٢)
4- توجه به اوصاف الهِی
٧٧ ص
(٣٣)
5- امِید به فضل الهِی و ترس از عدالت او
٧٩ ص
(٣٤)
فضل الهِی
٧٩ ص
(٣٥)
عدل الهِی
٨٠ ص
(٣٦)
توحِید و توکل
٨١ ص
(٣٧)
کامل شدن نبوت با وصاِیت
٨٣ ص
(٣٨)
بعثت
٨٥ ص
(٣٩)
وصاِیت
٨٦ ص
(٤٠)
وصاِیت الهِی
٨٧ ص
(٤١)
فضِیلت پِیامبر بر انبِیاء و فضِیلت وصِی او بر اوصِیاء!!
٨٨ ص
(٤٢)
معرفِی ائمه هدِی از نسل پِیامبر علِیهم السلام
٨٩ ص
(٤٣)
جاِیگاه حسن بن علِی علِیهما السلام در اِین لوح
٩٠ ص
(٤٤)
جاِیگاه حسِین بن علِی علِیهما السلام
٩٣ ص
(٤٥)
1- خازن وحِی
٩٣ ص
(٤٦)
2- إکرام با شهادت
٩٥ ص
(٤٧)
3- فرجام زندگِی با سعادت
٩٨ ص
(٤٨)
4- أفضل و أَرفَع بودن درجه حسِین بن علِی در مِیان شهِیدان
٩٩ ص
(٤٩)
5- منظور از کلمه تامّه؟
١٠١ ص
(٥٠)
سنخِیّت ابتلائات حسِین بن علِی علِیهما السلام با حضرت ابراهِیم علِیه السلام
١٠٤ ص
(٥١)
6- حجت بالغه خدا نزد حسِین بن علِی علِیهما السلام
١٠٦ ص
(٥٢)
7- عترت، معِیار ثواب و عقاب
١٠٩ ص
(٥٣)
امام علِی بن الحسِین علِیهما السلام
١١١ ص
(٥٤)
علِی بن الحسِین علِیهما السلام، سِیّد العابدِین
١١١ ص
(٥٥)
امام محمد بن علِی علِیهما السلام
١١٣ ص
(٥٦)
مقام محمود!
١١٣ ص
(٥٧)
«باقرُ العلم»
١١٥ ص
(٥٨)
معدن حکمت!
١١٦ ص
(٥٩)
فراهم شدن نهضت علمِی در عصر امام پنجم
١١٦ ص
(٦٠)
امام جعفر بن محمد علِیهما السلام
١١٧ ص
(٦١)
هلاکت اهل رِیب در مقام امامت
١١٧ ص
(٦٢)
مقام جعفر بن محمد علِیهما السلام
١٢٠ ص
(٦٣)
شِیعِیان جعفر بن محمد علِیهما السلام
١٢٢ ص
(٦٤)
أنصار جعفر بن محمد علِیهما السلام
١٢٢ ص
(٦٥)
أولِیاء جعفر بن محمد علِیهما السلام
١٢٣ ص
(٦٦)
امام موسِی بن جعفر علِیهما السلام
١٢٤ ص
(٦٧)
فتنه کور در دوران موسِی بن جعفر علِیهما السلام
١٢٥ ص
(٦٨)
وعده لوح به استمرار حجّت الهِی
١٢٩ ص
(٦٩)
سرنوشت منکران امامت بعد از جعفر بن محمد علِیهما السلام
١٣٠ ص
(٧٠)
خصوصِیات سهگانه موسِی بن جعفر علِیهما السلام
١٣٠ ص
(٧١)
1- مقام عبودِیت موسِی بن جعفر علِیهما السلام
١٣١ ص
(٧٢)
2- محبوبِیت موسِی بن جعفر علِیهما السلام عندالله
١٣١ ص
(٧٣)
3- برگزِیده خدا (خِیرتِی)
١٣٢ ص
(٧٤)
امام علِی بن موسِی علِیهما السلام
١٣٣ ص
(٧٥)
سِیاست حاکم در عصر علِی بن موسِی علِیهما السلام
١٣٣ ص
(٧٦)
ولاِیت علِی بن موسِی علِیهما السلام
١٣٤ ص
(٧٧)
ناصر الهِی
١٣٥ ص
(٧٨)
مسئولِیتِ بار سنگِین نبوّت
١٣٦ ص
(٧٩)
مراد از عفرِیت مستکبِر
١٣٧ ص
(٨٠)
پِیشگوِیِی از مدفن حضرت علِی بن موسِی علِیهما السلام
١٤٦ ص
(٨١)
عبد صالح
١٤٦ ص
(٨٢)
«ذو القرنِین» از منظر تارِیخ
١٤٧ ص
(٨٣)
شرورترِین مخلوق کِیست؟
١٥٢ ص
(٨٤)
امام محمد بن علِی علِیهما السلام
١٥٤ ص
(٨٥)
جانشِین علِی بن موسِی الرضا علِیهما السلام
١٥٥ ص
(٨٦)
خصوصِیات سهگانه محمد بن علِی علِیهما السلام
١٥٧ ص
(٨٧)
1- وارث علم الهِی و علم امامت
١٥٧ ص
(٨٨)
منبع علم محمد بن علِی علِیهما السلام
١٦٣ ص
(٨٩)
2- موضع سرّ الهِی
١٦٤ ص
(٩٠)
3- حجّت الهِی بر خلق
١٦٥ ص
(٩١)
شفاعت
١٦٦ ص
(٩٢)
امام علِی بن محمد علِیهما السلام
١٧٠ ص
(٩٣)
1- توجه به ولاِیت و سرپرستِی آن حضرت
١٧٠ ص
(٩٤)
2- ناصر بودن آن حضرت در ِیارِی خدا
١٧١ ص
(٩٥)
3- مقام شاهد
١٧١ ص
(٩٦)
4- مسئله امانت
١٧١ ص
(٩٧)
تشکِیل شبکه نامرئِی زِیرزمِینِی در راه فعالِیت مکتب اهل بِیت علِیهم السلام
١٧٣ ص
(٩٨)
امام حسن بن علِی العسکرِی علِیهما السلام
١٧٧ ص
(٩٩)
امام حجة بن الحسن عجّل الله تعالِی فرجه الشّرِیف
١٨٠ ص
(١٠٠)
اوصاف حضرت حجة بن الحسن عجّل الله تعالِی فرجه الشّرِیف
١٨١ ص
(١٠١)
فهرست منابع و مآخذ
١٨٧ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص

لوح حضرت زهرا - حسینی‌بیان، سیدمهدی - الصفحة ١٥٠ - «ذو القرنِین» از منظر تارِیخ

.....................................


→«شمس العلوم» و دِیگران گفته‌اند که «ذو القرنِین» همان «ابوکرب شَمِّر ِیرعَش» ِیکِی از شاهان حِمِْیر بوده که در ِیمن سلطنت مِی‌کرد. برخِی دِیگر هم نوشته‌اند که او ِیکِی از تَبابِعَه (ملقّب به أذواء) از فرمانرواِیان ِیمنِی است. آنها داراِی لغت عربِی بوده و معمولاً پِیش از نام فرماندهانشان از «ذو» به عنوان لقب استفاده مِی‌کردند.

به اِین پادشاه ِیمن از آن جهت «ذو القرنِین» گفته‌اند که گِیسوانش را بر شانه‌هاِیش مِی‌آوِیخت. او به شرق و غرب زمِین سفر کرده و در اشعار ِیمن، ماِیه افتخار و مباهات بوده و به علاوه، داستان او با آنچه در قرآن آمده، سازگار است. افزون‌ بر اِین، برخِی دِیگر از پادشاهان ِیمن را نِیز «ذو القرنِین» دانسته‌اند؛ از جمله «تُبّع ‌الاقرن» پسر شمر ِیرعش (کتاب التِیجان فِی ملوک حمِیر (ابن هشام)، ص٤٤٢ - ٤٥٢) صعب بن حارث (همان، ص٩١ - ١٠٢) ِیا صعب بن همّال (کتاب المُحَبَّر (ابن حبِیب)، ص٣٦٥؛ آثار الباقِیة عن القرون (الخالِیة ابورِیحان بِیرونِی)، ص٤٠) ِیا صعب بن ذِی ِیزن از فرزندان وائل بن حمِیر (قرطبِی، الجامع لاحکام القرآن، ج ١١، ص ٤٦٤٧).

دلائل اِین افراد عبارت از اِین است که در برخِی از سروده‌هاِی حمِیرِی‌ها و بعضِی از شعراِی جاهلِیت، نامِی از «ذو القرنِین» به نام ِیکِی از مفاخر ِیمن برده شده است. «ذو القرنِین» از القاب عربِی و متعلق به ملوک ِیمن است (المِیزان فِی تفسِیر القرآن، ج‌١٣، ص٣٨٦).

در انکار اِین دِیدگاه گفته‌اند که صِرف تشابه نام‌هاِی پادشاهان ِیمن با «ذو القرنِین»، به هِیچ وجه کافِی نِیست، ضمن اِینکه چندان فتوحاتِی از اِین پادشاهان سر نزده و از ساخت سدِّی آهنِین به دست آنان سخن نرفته است و به نظر مِی‌رسد که راوِیان و مورّخان، بعدها درباره آنان سخنان غلوآمِیزِی گفته‌اند (آثار الباقِیة عن القرون الخالِیة، ابورِیحان بِیرونِی، ص٤٠٤١).

٣ - كوروش هخامنشِی

اِین نظر درباره ذو القرنِین از «ابو الكلام آزاد» است، وِی با تفسِیر آِیات ٨٢ تا ٩٥ سوره «کهف»، معتقد است که «ذو القرنِین» همان «كوروش كبِیر» است و صفاتِی كه قرآن براِی او ذكر كرده با تارِیخ زندگِی او منطبق است (ابوالکلام آزاد، ذوالقرنِین ِیا کوروش کبِیر، ترجمه و مقدمه از باستانِی پارِیزِی، ص٦٩ - ٧١). برخِی از مفسرِین، از جمله علامه طباطبائِی٢ نِیز به اِین نظرِیه تماِیل نشان داده‌اند. دلائلِی که ابو کلام براِی نظر خود بِیان مِی‌کند عبارتند از:

١ـ مطابق با آنچه در قرآن آمده، «ذو القرنِین» از بندگان صالح و مؤمن خداوند بوده است و کوروش←