لوح حضرت زهرا - حسینی‌بیان، سیدمهدی - الصفحة ٦٦ - ترجمه کامل لوح فاطمه علِیها السلام

علم و محل سرّ و حجّت من بر خلق من است. هِیچ بنده‌‌اِی به او اِیمان نِیاورد مگر اِینکه بهشت را آرامگاهش قرار مِی‌‌دهم و او (بنده مؤمن) را نسبت به هفتاد نفر از اهل بِیتش که همگِی سزاوار دوزخ باشند شفِیع قرار مِی‌‌دهم و پاِیان عمر او را به جانشِینِی پسرش علِی [هادِی] به سعادت قرِین مِی‌‌کنم که او ولِی و ناصر و شاهد در مِیان خلق من و أمِین بر وحِی من است.

از نسل و تبار او پدِید مِی‌‌آورم شخصِی را که دعوت‌‌کننده به راه من و خازن علم من است [ِیعنِی] حسن (عسکرِی) و سرانجام کامل مِی‌‌کنم [اِین رشته جانشِینِی را] به واسطه پسرش (حجت بن الحسن العسکرِی) که ماِیه رحمت براِی جهانِیان است و با اوست کمال موسِی و بهاء عِیسِی و صبر اِیوب.

پس اولِیاِی من در زمان غِیبت، دچار ذلّت و اهانت مِی‌‌شوند و سرهاِی آنها را بعد از جدا کردن از تن، مانند رؤوس تُرک و دَِیلم به سوِی ظالمان و ستمگران هدِیه مِی‌‌برند و آنها کشته و سوخته و بازماندگان آنها به‌‌طور خائف و مرعوب و وحشت زندگِی مِی‌‌کنند و زمِین با خون ناحق رِیخته آنها رنگِین و آه و ناله و ضجّه در زنان آنها بلند مِی‌‌شود.

اِینها حقّاً اولِیاء من هستند و به واسطه آنها هر فتنه کور ظلمانِی را دفع مِی‌‌کنم و به واسطه آنها از لغزش‌‌ها پِیشگِیرِی و تنگناهاِی فکرِی را دفع مِی‌‌کنم. همانا آنها هستند که مصداق آِیه‌‌ مبارکه (أُولئِكَ عَلَِیْهِمْ‌ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ‌ وَ رَحْمَةٌ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ)؛ «صلوات توأم با رحمت خداوند بر آنها باد و فقط هم آنها هستند که هداِیت‌‌ِیافتگان‌‌اند» مِی‌‌باشند».

عبدالرحمن بن سالم مِی‌‌گوِید: ابو بصِیر به من گفت: «اگر در تمام عمرت هِیچ نشنِیده باشِی مگر اِین حدِیث را، هر آِینه هداِیت تو را کفاِیت مِی‌‌کند. پس آن را حفظ کن، مگر اِینکه اهلش باشد».