→ فعلاً فقط در صدد شرح لوح فاطمه علِیها السلام مِی‌باشد، (به برخِی از مآخذ رواِیِی معتبر که اِین احادِیث را نقل کرده‌اند، به ترتِیب آنچه در فوق آمده اشاره مِی‌شود: الغدِیر فِی الکتاب و السنة و الادب، ج١، ص٥٧ - ٦٠؛ بصائر الدرجات فِی فضائل آل محمد صلِّی الله علِیه و آله، ص٤١٤؛ مناقب آل ابِی‌طالب، لإبن شهر آشوب، ج٢، ص٣٤؛ معانِی الأخبار، ص٧٤؛ الإرشاد فِی معرفة حجج اللّٰه علِی العباد، ج١، ص٣٤٥ و٣٤٦؛ مناقب آل ابِی‌طالب، لإبن شهر آشوب، ج٢، ص١٨٩ و١٩٠).

جاِیگاه جابر نزد علماِی شِیعه و اهل سنّت

شخصِیت جابر در منابع رجالِی امامِیه محترم و مورد تأِیِید شمرده شده است. در برخِی منابع رجالِی آمده است که جابر، به دلِیل شهرت و آوازه صحابِی بودنِ پِیامبر و نِیز رواِیاتِی که در مدح او رسِیده، نِیازِی به توثِیق ندارد، (منتهِی المقال فِی احوال الرجال، ج٢، ص٢١٢؛ معجم رجال الحدِیث، ج٤، ص١٢ و١٥).

در تفسِیر قرآن کرِیم، از جابر رواِیات بسِیارِی نقل شده است، (تفسِیر القرآن، عبدالرزاق بن همام صنعانِی، ج١، ص٨٩، ١٢٩، ١٣١ و ج٢، ص٢١١، ٢٣١ و٢٣٢؛ الجامع لاحکام القرآن، محمد بن احمد قرطبِی، ج٢، ص١١٢، ٣٠٢ و ج٤، ص١٥٥ و١٦٦).

او علاوه بر پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله از اصحاب ائمه هدِی: تا امام باقر علِیه السلام را درک کرده است، (کتاب الرجال، احمد بن محمد برقِی، ص٣، ٧ - ٩؛ رجال الطوسِی، ص٥٩، ٩٣، ٩٩، ١١١، ١٢٩). البته باِید توجه داشت که جابر در زمان امامت امام سجاد علِیه السلام از دنِیا رفت و امام باقر علِیه السلام هنگام مرگ جابر، بقولِی در دوره کودکِی ِیا نوجوانِی به سر مِی‌برد؛ از اِین‌رو نمِی‌توان جابر را از اصحاب امام باقر علِیه السلام دانست.

گرچه جابر در ماجراِی سقِیفه حضور نداشت، ولِی از ِیاران وفادار و مخلص اهل بِیت علِیهم السلام بود، (اختِیار معرفة الرجال، محمد بن عمر کشِی، ص٣٨).

کَشِّی (اختِیار معرفة الرجال، محمد بن عمر کشِی، ص٥) جابر را از اعضاِی گروهِی دانسته است که فداِیِی حضرت علِی علِیه السلام و همواره گوش به فرمان آن حضرت بودند. اِین گروه به «‌شرطة الخمِیس» شهرت داشتند، (کتاب الرجال، احمد بن محمد برقِی، ص٤. «شُرطة» در لغت به معنى گروه هم‌پِیمان آمده است و در اصطلاح به اولِین گروه از لشکر گفته مِی‌شود که در جنگ حاضر شده و آماده مرگ باشند و «شُرطة الخمِیس» فدائِیان جان بر کف امام علِی علِیه السلام←