لوح حضرت زهرا - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ١٤٦ - عبد صالح
١٢٧ همِین کتاب) شهادت مِیدهم که خداوند بر همان گونهاِی است که تو او را توصِیف کردِی و شهادت مِیدهم که محمّد صلِّی الله علِیه و آله بنده او براِی هداِیت مردم برانگِیخته شده است.
باتوجه به مقام علمِی و نحوه استدلال آن حضرت علِیه السلام، فِی الواقع عنوان عالِم آل محمد: را که حضرت صادق علِیه السلام به او داده بود، به اثبات رساند.[١]
پِیشگوِیِی از مدفن حضرت علِی بن موسِی علِیهما السلام
در اِین لوح شرِیف، پِیش از شهادت حضرت علِی بن موسِی علِیهما السلام از مدفن آن حضرت نام برده شده است که مِیفرماِید: «ِیدْفَنُ فِِی الْمَدِِینَةِ - الَّتِِی بَنَاهَا الْعَبْدُ الصَّالِحُ - إِلى جَنْبِ شَرِّ خَلْقِِی»؛ در شهرِی که بنا گذاشته آن را بنده صالح ما، در کنار بدترِین مخلوق ما (هارون) مدفون مِیشود.
عبد صالح
منظور از «عَبد صالِح»، بنده شاِیسته و پِیراسته خداست و در اِینجا به گواهِی بعضِی از توارِیخ، مراد اسکندر «ذو القرنِین» مِیباشد. در قرآن مجِید از حضرت نوح و حضرت لوط علِیهما السلام به عنوان دو بنده صالحِ خدا ِیاد شده است[٢] و نِیز در رواِیتِی از منابع رواِیِی ما، «ذو القرنِین» به عبد صالح ملقّب شده است.[٣]
از مولاِی متقِیان رواِیت شده است: «سَخَّرَ اللَّهُ لَهُ السَّحَابَ وَ مَدَّ لَهُ فِِی الْأَسْبَابِ وَ بَسَطَ لَهُ النُّورَ فَكَانَ اللَِّیْلُ وَ النَّهَارُ عَلَِیْهِ سَوَاءً»؛[٤] خداوند ابرها را
[١] بحار الأنوار (ط - الإسلامِیة)، ج٤٩، ص١٠٠.
[٢] سوره تحرِیم، آِیه١٠.
[٣] بحار الأنوار (ط - بِیروت)، ج١٢، ص١٩٩.
[٤] کمال الدِین و تمام النعمة، ج٢، ص٣٩٣. اِین حدِیث در ذِیل آِیه ٨٤ سوره «کهف» در ←