لوح حضرت زهرا - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ١٤٥ - مراد از عفرِیت مستکبِر
هنگام است که او پشِیمان خواهد شد.
به هر جهت اِین مجلس تشکِیل شد و امام علِیه السلام در مجلس حضور ِیافتند. مجلس با سؤالات جاثلِیق رهبر مسِیحِیان شروع شد و حدود ١٠ سؤال در اِین مِیان رد و بدل شد که حضرت جواب همه آنها را بر مبناِی ادله مورد قبول او دادند. علِی بن موسِی علِیهما السلام در خلال اِین ده سؤال، هِیبت علمِی جاثلِیق - کسِی که همه ادِیان و مذاهب، او را برتر دانسته و قبول داشتند - را در هم شکستند و اعتبار او از بِین رفت و در مقابل، تسلِیم شد.
بعد نوبت به رأس الجالوت رسِید؛ او هم در مقابل امام علِیه السلام بعد از ردّ و بدل شدن اشکالات و جواب، درمانده شد. بعد نوبت به هربِذ اکبر، رئِیس زرتشتىها رسِید؛ او پس از مشاهده هِیبت علمِی امام علِیه السلام اِیمان آورده و مسلمان شد و بعد نسطاس رومِی شروع به صحبت کرد تا اِینکه نوبت به عمران صابى رسِید. او وارد مجادله شد و در تارِیخ ثبت است که اِیشان تا آن موقع مغلوب احدِی از علما و دانشمندان عصر نشده بود. او در چند سؤال اول ادب را رعاِیت نمِیکرد، ولى کمکم بعد از اِینکه جواب چندِی از سؤالات خود را گرفت، دانست که با شخص دانشمند و با عظمتى مواجه شده و با عناوِینى مثل «نعم ِیا سِیدِی» و «ِیا مولاِی» پاسخ امام علِیه السلام را مِیداد.
حضرت آنچنان مستند و مدلّل پاسخ او را دادند که اِین شخص در حضور همه دانشمندان حاضر به عنوان تعظِیم در برابر آن حضرت، به سجده افتاده و به حضرت اِیمان آورد و گفت: «أَشْهَدُ أَنَّ اللَّهَ عَلَِی مَا وَصَفْتَ وَ وَحَّدْتَ وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ الْمَبْعُوثُ بِالْهُدَِی وَ دِِینِ الْحَقِّ ثُمَّ خَرَّ سَاجِداً نَحْوَ الْقِبْلَةِ وَ أَسْلَمَ»؛[١] (ر. ک: ص
[١] الإحتجاج علِی أهل اللجاج (للطبرسِی)، ج٢، ص٤٢٥.