اِی نوفلِی! «أَنْتَ عِرَاقِِیٌّ وَ رِقَّةُ الْعِرَاقِِیِّ غَِیْرُ غَلِِیظَةٍ فَمَا عِنْدَكَ فِِی جَمْعِ ابْنِ عَمِّكَ عَلَِیْنَا أَهْلَ الشِّرْكِ وَ أَصْحَابَ الْمَقَالاتِ؟ فَقُلْتُ: جُعِلْتُ فِدَاكَ! ِیرِِیدُ الِامْتِحَانَ وَ ِیحِبُّ أَنْ ِیَعْرِفَ مَا عِنْدَكَ وَ لَقَدْ بَنَِی عَلَِی أَسَاسٍ غَِیْرِ وَثِِیقِ الْبُنِْیَانِ وَ بِئْسَ وَ اللَّهِ مَا بَنَِی»؛ تو عراقِی هستى و عراقِی‌‌ها چندان تندخوو نامتعادل نِیستند، به نظر تو چرا پسر عموِیت مشرکِین و دانشمندان را گرد آورده است؟ عرض کردم: فداِیت شوم! مِی‌خواهد شما را امتحان نماِید و مِی‌خواهد بداند شما چه دارِید؟ به تحقِیق که اِین نظر نااستوار است و به خدا سوگند پاِیان خوبِی نخواهد داشت!

امام علِیه السلام به من فرمود: «وَ مَا بِنَاؤُهُ فِِی هَذَا الْبَابِ؟ قُلْتُ: إِنَّ أَصْحَابَ الْكَلَامِ وَ الْبِدْعَةِ خِلَافُ الْعُلَمَاءِ وَ ذَلِكَ أَنَّ الْعَالِمَ لَا ِیُنْكِرُ غَِیْرَ الْمُنْكَرِ وَ أَصْحَابُ الْمَقَالاتِ وَ الْمُتَكَلِّمُونَ وَ أَهْلُ الشِّرْكِ أَصْحَابُ إِنْكَارٍ وَ مُبَاهَتَةٍ إِنِ احْتَجَجْتَ عَلَِیْهِمْ بِأَنَّ اللَّهَ وَاحِدٌ، قَالُوا صح [صَحِّحْ‌] وَحْدَانِِیَّتَهُ وَ إِنْ قُلْتَ إِنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ صلِّی الله علِیه و آله و سلّم، قَالُوا أَثْبِتْ رِسَالَتَهُ. ثُمَّ ِیبَاهِتُونَ الرَّجُلَ وَ هُوَ ِیبْطِلُ عَلَِیْهِمْ بِحُجَّتِهِ وَ ِیغَالِطُونَهُ حَتَِّی ِیتْرُكَ قَوْلَهُ فَاحْذَرْهُمْ جُعِلْتُ فِدَاكَ»؛ در اِین مورد چه منظورِی دارد؟ عرض کردم: متکلّمِین و بدعت‌‌گزاران بر خلاف علما و دانشمندان هستند، زِیرا دانشمندان فقط نظرات نادرست را نمِی‌پذِیرند، امّا متکلّمِین و نوِیسندگان و مشرکِین، اهل انکار - لجاجت - که فرهنگشان بهتان است، اگر بر آنان حجّت بِیاورِی که خداوند ِیکِی است، مِی‌گوِیند: ِیکتاِیى خداوند را ثابت کن و اگر بگوِیى که محمّد صلِّی الله علِیه و آله رسول اللّه‌ است، مِی‌گوِیند: رسالت او را ثابت کن! سپس انکار و مغالطه مِی‌کنند تا اِینکه آدمِی ناچار از نظر خود باز گردد. فداِیت شوم! از آنان بر حذر باش.