لوح حضرت زهرا - حسینی‌بیان، سیدمهدی - الصفحة ١١٩ - هلاکت اهل رِیب در مقام امامت

سخن او را شنِید و به او فرمود: «نه به مرجئه و نه قدرِیه و نه به حرورِیه، به هِیچ کدام رجوع نکن، لكن به سوِی من رو كن».[١]

در رواِیات زِیادِی غِیر از لوح فاطمه زهرا سلام الله علِیها، به امامت جعفر بن محمد علِیهما السلام و فرزندش موسِی بن جعفر علِیهما السلام تصرِیح شده است؛ از جمله:

١ - ابوصبّاح کِنانِی مِی‌‌گوِید: «نَظَرَ ابوجَعْفَرٍ علِیه السلام اِلَِی ابِی‌ عَبْدِ الله علِیه السلام ِیَمْشِِی، فَقَالَ: تَرَِی هَذَا؟ هَذَا مِنَ الَّذِِینَ قَالَ اللَّهُ عزّ و جلّ (وَ نُرِِیدُ اَنْ نَمُنَّ عَلَِی الَّذِِینَ اسْتُضْعِفُوا فِِی الْاَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ اَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِِینَ)[٢]»؛[٣] ابو جعفر بن علِی علِیهما السلام به أبِی عبدالله، جعفر بن محمد علِیهما السلام که راه مِی‌رفت، نگاه کرد و گفت: مِی‌بِینِی او را؟ او از جمله کسانِی است که خداوند درباره اِیشان فرموده است: ما مِی‌خواهِیم بر مستضعفان زمِین منّت نهِیم و آنان را پِیشواِیان و وارثان روِی زمِین قرار دهِیم. در اِین رواِیت، ابوجعفر محمد بن علِی علِیهما السلام به صراحت مِی‌‌گوِید که جعفر بن محمد علِیهما السلام از جمله افرادِی است که خداوند آنان را امام و وارثان روِی زمِین قرار داده است.

٢ - منصور بن حازم مِی‌گوِید: محضر جعفر بن محمد علِیهما السلام عرضه داشتم پدر و مادرم به فداِیت! مردم صبح و شام را مِی‌گذرانند (از دنِیا مِی‌روند و شما نِیز از دنِیا مِی‌روِید)، هرگاه همِین امر ناگوار براِی شما پِیش آمد، چه کسِی حجت پس از شماست؟ جعفر بن محمد علِیهما السلام فرمود: «اِذَا کَانَ ذَلِکَ

→ جنگ صفِین از لشکرِیان امام علِی بن ابِی‌طالب علِیه السلام جدا شده و در آن قرِیه جمع شدند که بعدها مشهور به فرقه حرورِیه شدند و آنها به شدت به مخالفت با آن حضرت اصرار داشتند و سرانجام هم به دست ِیکِی از آنها مولاِی متقِیان به شهادت رسِید.

[١] ترجمه كمال الدِین، ج‌١، ص١٤٥ و١٤٦.

[٢] سوره قصص، آِیه٥.

[٣] الکافِی (ط - الإسلامِیة)، ج١، ص٣٠٦.