→ هم اِیقان آمده و هم صبر: (وَ جَعَلْنَا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا لَمَّا صَبَرُوا وَ كانُوا بِآياتِنَا يُوقِنُونَ) (سوره سجده، آِیه٢٤)؛ «و ما از اِیشان امامانى قرار دادِیم كه به امر ما هداِیت مِی‌كردند و اِین مقام را بدان جهت ِیافتند که در هنگام بلاء و گرفتارِی‌هاِی سنگِین صبر مِی‌كردند و به آِیات ما ِیقِین مِی‌داشتند».

٤ - همچنِین از اِین آِیه مبارکه استفاده مِی‌شود که مقام امامت، شوراِیِی نِیست؛ بلکه به جعل و نصب حضرت حق است که فرمود: (وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا وَ أَوْحَِیْنا إِلَِیْهِمْ فِعْلَ الْخَِیْراتِ وَ إِقامَ الصَّلاةِ وَ إيتاءَ الزَّكاةِ وَ كانُوا لَنا عابِدينَ)؛ (سوره انبِیاء، آِیه٧٣) «و آنان را پِیشواِی مردم قرار دادِیم تا (خلق را) به امر ما هداِیت كنند و هر كار نِیكو را (از انواع عبادات و خِیرات) و خصوص اقامه نماز و اداء زكات را به آنها وحِی كردِیم و آنها هم به عبادت ما پرداختند». امام از آن جاِیِی که مبلّغ و ادامه‌دهنده خطّ سِیر نبوت است و از آن طرف هم، مقام نبوت تنها تحت امر و فرمان حضرت حق است، پس باِید از همان کانالِی که نبِی و رسول معِیّن مِی‌شود، از همان‌جا امام معِیّن بشود؛ کما اِینکه در خط سِیر نبوت هم آمده است: (جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَاماً).

٥ - و اِینکه در اِین لوح شرِیف درباره حضرت ابا عبدالله حسِین علِیهما السلام آمده است: «جَعَلْتُ‌ كَلِمَتِيَ التَّامَّةَ مَعَهُ»، اِین کلمه «مع»، اشارتِی است به همراهِی خدا با حسِین بن علِی علِیهما السلام. دلِیل بر اِینکه خدا با اوست اِین است که بعد از آنکه به وضع فجِیعِی او را به قتل رساندند و تصمِیم گرفتند آثارِی از آن حضرت باقِی نمانده و حتِی فرزند ذکورِی از اِیشان بجاِی نماند، اما شواهد و براهِین ظاهرِی روشن اثبات مِی‌کند که خدا با او بوده و هست، به دلِیل اِینکه نه تنها نتوانستند قبر او را خراب کنند و آثار مزار او را از بِین ببرند و نه تنها نتوانستند نسل او را براندازند، بلکه علِی رغم همه اِین تلاش‌هاِی غِیر انسانِی خداوند تبارک و تعالِی امامت را در نسل او قرار داد. شاِید علت اِینکه با وجود برادر بزرگ‌تر (حسن بن علِی المجتبِی علِیهما السلام)، خداوند، حبل المتِین و رشته امامت را در نسل حسِین بن علِی علِیهما السلام قرار داد، براِی همراهِی و معِیّت حضرت حق با او بوده است. به همِین مناسبت در سِیر سلسله تبار امام حسِین علِیه السلام، پدر بزرگوارش حضرت امِیر المؤمنِین علِیه السلام خطاب به حسِین علِیه السلام مِی‌فرماِید: «التَّاسِعُ مِنْ وُلْدِكَ يَا حُسَِیْنُ هُوَ الْقَائِمُ بِالْحَقِّ الْمُظْهِرُ لِلدِّينِ وَ الْبَاسِطُ لِلْعَدْل‌»؛ (کمال الدِین و تمام النّعمة، ج١، ص٣٠٤) نهمِی از فرزندان تو اِی حسِین قِیام کننده به حق، اظهار کننده دِین و بسط و گسترش‌دهنده عدالت است. در اِین زمِینه، آِیه مبارکه قرآن هم مِی‌فرماِید: (بَقِِیَّتُ اللَّهِ خَِیْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنينَ)، (سوره هود، آِیه٨٦) ←