لوح حضرت زهرا - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ١٠١ - ٥- منظور از کلمه تامّه؟
علِی بن حسِین علِیهما السلام فرمود: عموِیم عباس در راه حماِیت از پدرم، اِیثار و فداکارِی کرد و بعد از اِینکه برادرهاِی تنِی خود را شهِید دِید، خود نِیز به بلا و مصِیبت سنگِینِی دچار شد، مثل قطع دستها و اصابت تِیر به چشم و عمود آهنِین دشمن به سرش، بهگونهاِی که سر مبارک آن حضرت ضربت سنگِینِی را تحمل کرد و سرانجام هم به شهادتش منجر شد، ولِی هرگز دست از ِیارِی برادر و امام خودش برنداشت.
«جَعَلْتُ كَلِمَتِِی التَّامَّةَ مَعَهُ».
٥ - منظور از كلمه تامّه؟
بهترِین مصداق براِی اِین بحث، آِیه ١٢٤ سوره «بقره» است که به «کلمه تامّه» اشاره مِیکند: (وَ إِذِ ابْتَلِی إِبْرَاهِِیمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ)،[١] در اِین آِیه مبارکه، «كلمات» جمع کلمه است و امتحان ابراهِیم علِیه السلام بوسِیله اِین «كلمات» مِیباشد و بنا به نقلِی، قضاِیاِیى است كه ابراهِیم علِیه السلام با آنها آزماِیش شد و عهدهاِیى است الهِی كه وفاِی بدانها را از او خواسته بودند؛ مانند: رد کردن قضِیه پرستش كواكب و بُتها و گرفتارِی به آتش نمرودِیان و هجرت فرزندش اسماعِیل و مادرش هاجر از سرزمِین زِیباِی فلسطِین به سوِی اراضِی خشک و لم ِیزرع مکه و عرضه کردن اسماعِیل به مقام قربانى و غِیره بوده است و چون از همه اِین آزماِیشها سرافراز بِیرون آمد، آن موقع فرمود: (إِنِِّی جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَاماً).
باِید توجه داشت که (إِمَاماً) مفعول دوم (جاعِلُ) که اسم فاعل است مِیباشد و اسم فاعل همواره به معناِی حال و استقبال معنا مِیدهد و از اِین
[١] سوره بقره، آِیه١٢٤.