روح مجرد (يادنامه موحد عظيم و عارف كبير حاج سيد هاشم موسوى حداد) - حسينى طهرانى، سید محمد حسين - الصفحة ٣٩٨ - أشعار فاخره حافظ رجب برسى به نقل صاحب«روضات»

١- عقل، نور است و تو معنى و حقيقت آن نور هستى! و عالم كون و آفرينش سرّى است پنهان، و تو مبدأ و آغاز آن مى‌باشى!

٢- تمام مخلوقات را اگر روى هم جمع نموده و يك جا قرار دهيم، تمامى آنها بنده‌اى هستند و تو آقا و مولايشان ميباشى!

٣- تو ولىّ و صاحب ولايتى هستى كه در قلّه و فراز مناقب و فضائلت، در ميان جميع مخلوقات، شبه و نظيرى نيست!

٤- اى نماينده و آئينه و آيه الله در ميان بندگان! و اى سرّ آنكه هيچ معبودى نيست مگر حقيقت هويّت او!

٥- گروهى گويند: او بشر است؛ و گروهى گويند: نه، بلكه اوست اللَه!

٦- اى فرمانده و سالار روز حشر و روز معاد! و اى كسيكه مولايش امور بازرسى و حكم بندگان را در روز بازپسين به او سپرده است!

٧- اى قسمت كننده آتش و بهشت در فرداى قيامت! تو هستى كه پناه و پناهگاه و ملجأ و مأواى اميدوارانى!

٨- در اينصورت چگونه بُرْسىّ از حرارت آتش گداخته و شعله زبانه كشيده بترسد، در حاليكه در وقت حساب تو دادرس او ميباشى!

٩- آرى بنده حيدر و غلام او از آتش هراسى ندارد؛ چرا كه در ميان آتش‌