روح مجرد (يادنامه موحد عظيم و عارف كبير حاج سيد هاشم موسوى حداد) - حسينى طهرانى، سید محمد حسين - الصفحة ٦٥٥ - اشعار ابن فارض شرح حال حقير با حاج سيد هاشم حداد، و ترجمه اشعار
|
وَ لَوْ بَسَطَتْ جِسْمى رَأَتْ كُلَ |
جَوْهَرٍ بِهِ كُلُّ قَلْبٍ فيهِ كُلُّ غَرامِ (٢٩) |
|
|
وَ فى وَصْلِها عامٌ لَدَىَّ كَلَحْظَةٍ |
وَ ساعَةُ هِجْرانٍ عَلَىَّ كَعامِ (٣٠) |
|
|
وَ لَمّا تَلاقَيْنا عِشآءً وَ ضَمَّنا |
سَوآءُ سَبيلَىْ دارِها وَ خيامى (٣١) |
|
|
وَ مِلْنا كَذا شَيْئًا عَنِ الْحَىِّ حَيْثُ لا |
رَقيبٌ وَ لا واشٍ بِزورِ كَلامِ (٣٢) |
|
|
فَرَشْتُ لَها خَدّى وِطآءً عَلَى الثَّرَى |
فَقالَتْ: لَكَ الْبُشْرَى بِلَثْمِ لِثامى (٣٣) |
|
|
فَما سَمَحَتْ نَفْسى بِذَلِكَ غَيْرَةً |
عَلَى صَوْنِها مِنّى لِعِزِّ مَرامى (٣٤) |
|
|
وَ بِتْنا كَما شاءَ اقْتِراحى عَلَى الْمُنَى |
أرَى الْمُلْكَ مُلْكى وَ الزَّمانَ غُلامى (٣٥) [١] |
|
١- گفتگوى از آنكه را كه من هواى او دارم همچون كاسه شراب در ميان جالسين دور بگردان، گرچه آن گفتار از روى سرزنش و توبيخ و ملامت من در عشق به او باشد؛ به علّت اينكه سخنهائى كه درباره محبوب ميرود، شرابى است كه بر جانم مىريزد و مرا از حال مىبرد.
٢- و اين دَوَران ذكر محبوب براى اينست كه گوش من حضور يابد با آن محبوب، هر چند كه در طيف ملامت از من دور است ولى در طيف خواب از من دور نيست. (بلكه در خواب و رويا به ديدنم مىآيد.)
٣- بنابراين، ياد و ذكر وى در هر عبارت و در هر قالبى شيرين است، و
______________________________ [١] «ديوان ابن فارض» طبع بيروت (سنه ١٣٨٤) ص ١٦٢ تا ص ١٦٥