ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٩٤٥ - باب صد و سوّم زيارت نامه حضرت ابى الحسن على بن محمّد الهادى و حضرت ابى محمّد الحسن بن على العسكرى عليهم السّلام در سامرّاء

(١) اى دو نور خدا در تاريكى‌هاى زمين، درود بر شما اى كسانى كه خدا در باره شما اراده‌اش را ظاهر ساخت، درود بر شما اى دو محبوب خدا، درود بر شما اى دو پيشواى هدايت، به زيارتتان آمده‌ام در حالى كه به حق شما عارف بوده و دشمن دشمنانتان و دوست دار دوستانتان مى‌باشم، ايمان دارم به آنچه شما ايمان به آن داشته و منكر هستم آنچه را كه شما آن را انكار داريد حق مى‌دانم آنچه را كه شما حق مى‌دانيد، و باطل مى‌دانم آنچه را كه شما باطل مى‌دانيد، از خدا كه پروردگار من و پروردگار شما است مى‌خواهم كه بهره من از زيارت شما را رحمت بر محمّد و آل محمّد و نيز رفاقت با شما در بهشت همراه آباء نيكوكارتان قرار دهد، و از او مى‌خواهم كه من را از آتش دوزخ برهاند و شفاعت شما و مصاحبتتان را نصيبم نمايد و نيز از حضرتش مى‌خواهم كه بين من و شما آشنائى بر قرار كند، و از من نگيرد دوستى شما و دوستى پدران نيكوكار شما را و همچنين از حضرتش مى‌خواهم كه اين عهد و آشنائى را آخرين بار زيارت شما برايم قرار ندهد، و نيز از او مى‌خواهم كه به واسطه رحمت واسطه‌اش من را با شما در بهشت محشور گرداند.

خداوندا، حبّ اين دو امام همان را روزى من گردان و من را بر كيش و آئين ايشان از دنيا ببر، خداوندا، ستم‌كنندگان به آل محمّد و آنان كه حق ايشان را ندادند لعنت فرما و از آنها انتقام بگير، خداوندا، اوّلين و آخرين اين گروه ستمگر را لعنت نما و عذابشان را مضاعف كن و برسان ايشان و شيعيان و پيروان و دوستداران و تبعيّت‌كنندگانشان را به پائين‌ترين درك (ته) از آتش دوزخ، تو بر هر چيز قادر و توانائى، خداوندا، در فرج و برپا كردن حكومت ولىّ خود و فرزند ولىّ خويش شتاب نما، و قرار بده فرج و توسعه ما را با فرج و فراخى ايشان اى بارحم‌تر از هر صاحب رحمى.