ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٩٤١ - باب صد و دوم زيارت قبر حضرت ابى الحسن الرّضا

دنباله زيارت نامه حضرت ابا الحسن الرّضا صلوات اللَّه و سلامه عليه (١) سپس تكيه بر قبر كن و بگو:

خدايا از سرزمين خود كه حركت كردم تو را قصد نموده و شهرها را كه طى كرده و پشت سر نهاده‌ام به نيّت تو حركت كرده‌ام به اميد اينكه رحمتت شامل حالم شود پس من را نااميد مكن و بدون اينكه حاجتم را روا كنى به وطنم برمگردان، خدايا به غلطيدن و آمدنم بر قبر پسر برادر پيامبر و رسولت ٦ رحم نما و من را مورد عنايت قرار بده، اى على بن موسى الرضا پدر و مادرم فدايت به نزدت آمده در حالى كه زائر و مسافر بوده و از جنايت‌هائى كه بر نفس خويش كرده و بار سنگينى كه به پشت گرفته‌ام به تو پناهنده شده‌ام پس در روز حاجت و نيازمنديم شفيع من نزد پروردگار باش چه آنكه تو نزد خدا مقامى پسنديده داشته و در دنيا و آخرت پيش حق تعالى وجيه و آبرومند مى‌باشى.

سپس دست راست را بلند و دست چپ را بر روى قبر پهن كن و بگو:

بار خدايا من بواسطه حبّ و دوستى ايشان به تو تقرّب مى‌جويم، خدايا من آخرين نفر ايشان را دوست دارم همان طورى كه اوّلين نفرشان را دوست دار هستم، و بى‌زارى مى‌جويم از هر بيگانه‌اى نسبت به آنها، خدايا آنان كه نعمت تو را تبديل كرده و پيامبرت را مورد اتّهام قرار داده و آيات تو را انكار نموده و امام و پيشوايت را مورد استهزاء و سخريه قرار داده و مردم را بر شانه‌هاى آل محمّد سوار كرده و آنها را بر اين ذوات مقدسه مسلّط كرده‌اند لعنت نما، خدايا من به‌