ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٧٧٧ - باب هشتاد و چهارم وداع با قبر حضرت حسين بن على صلوات اللَّه عليهما

نعيم بن وليد، از يوسف كناسى، از حضرت ابى عبد اللَّه ٧، حضرت فرمودند:

هر گاه خواستى با حضرت حسين بن على عليهما السّلام وداع كنى بگو:

درود بر تو و رحمت و بركات خدا بر تو، تو را به خدا مى‌سپارم، و مى‌گويم:

خدا حافظ، به خدا و رسولش و به آنچه تو آورده و بر آن دلالت كردى ايمان آوردم، و از رسول تبعيّت و پيروى كردم، پس ما را با شاهدين بنويس، خدايا قرار مده اين زيارت را آخرين عهد و پيمان، با او، خدايا از تو مى‌خواهيم كه بواسطه حبّ و دوستى او به ما نفع دهى، خدايا او را به مقام پسنديده گسيل دار و بواسطه‌اش دين خود را يارى فرما، و به سبب او دشمنت را نابود نما، و به سببش كسانى را كه طرح جنگ با آل محمّد را طرّاحى كردند هلاك فرما، زيرا خودت چنين وعده‌اى داده‌اى و هرگز خلف وعده نمى‌كنى، درود بر تو و رحمت و بركات خدا بر تو، شهادت مى‌دهم كه شما شهداء و نيك‌نژادان مى‌باشيد، در راه خدا جهاد كرده و بر طريق رسول خدا ٦ مقاتله نموديد، شما پيشى‌گيرندگان و هجرت‌كنندگان و يارى نمايندگان هستيد، شهادت مى‌دهم كه شما ياران خدا و ياران رسولش مى‌باشيد، پس حمد و سپاس خدائى را كه به شما وعده راست داد و نشان داد به شما آنچه را كه دوست مى‌داريد و درود و رحمت و بركات خدا بر محمّد و آل محمّد، خداوندا من را در دنيا از ياد نعمتهايت غافل منما، البتّه نه آنكه مشغولم كنى به نعمتهاى زيادى كه شگفتى‌هاى خوبى و زيبائى آنها من را از تو باز داشته و جلاء و درخشندگى زينت آنها مفتونم نمايد، و نه اينكه مبتلايم كنى به قلّت و كمى نعمتها كه رنج و تعب كم بود آنها مضرّ به عملم بوده و حزن ناشى از آن سينه‌ام را پر نمايد، از نعمتهايت آن قدر به من اعطاء فرما كه از مخلوقاتت بى‌نياز و از بدى آنها در امان باشم، خداوندا به مقدار كفاف به من اعطاء نما تا بواسطه آن به رضايت و خشنودى تو دست يابم، اى مهربان‌تر از هر مهربانى، و خدا درود و رحمت‌