ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٤٧٠ - باب پنجاه و ششم ثواب كسى كه از روى شوق به زيارت حضرت امام حسين

حديث ششم ترجمه:

(١) از حسن بن عبد اللَّه، از پدرش از حسن بن محبوب، از ابى المغرا، از ذريح محاربى، وى مى‌گويد: محضر مبارك حضرت ابى عبد اللَّه ٧ عرض كردم: از خويشاوندان و فرزندانم كسى را ملاقات نكردم مگر وقتى به آنها خبر دادم به اجر و ثوابى كه در زيارت قبر حضرت امام حسين ٧ هست من را تكذيب نموده و گفتند: تو بر حضرت جعفر بن محمّد عليهما السّلام دروغ بسته و اين خبر را از پيش خودت مى‌گوئى! حضرت فرمودند:

اى ذريح مردم را رها كن هر كجا كه مى‌خواهند بروند، بخدا قسم حق تعالى به زائرين امام حسين ٧ مباهات كرده و افتخار مى‌نمايد و مسافر و زائر را فرشتگان مقرّب خدا و حاملين عرش رهبرى مى‌كنند حتى حق تعالى به فرشتگان مى‌فرمايد:

آيا زوّار حسين بن على عليهما السّلام را مى‌بينيد كه از روى شوق و محبّت به آن حضرت و علاقه به حضرت فاطمه عليها السّلام دخت رسول اللَّه ٦ به زيارت آمده‌اند؟ به عزّت و جلال و عظمت خود قسم كرامت خويش را بر ايشان واجب كرده‌ام و ايشان را حتما به بهشتى كه براى دوستانم و براى انبياء و رسل و فرستادگانم آماده كرده‌ام داخل مى‌كنم.

اى فرشتگان من! ايشان زوّار قبر حسين حبيب محمّد رسول من بوده و محمّد ٦ حبيب من است و كسى كه من را دوست داشته باشد حبيب من را نيز دوست مى‌دارد و كسى كه حبيب من را دوست داشته باشد دوست‌دار حبيبم را