ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٣٩٢ - باب چهل و يكم دعاء فرشتگان در حقّ زائرين قبر امام حسين

ج: فرشتگانى كه با حضرت موسى ٧ بودند زمانى كه دريا را براى بنى اسرائيل شكافت.

د: فرشتگانى كه با حضرت عيسى ٧ بودند وقتى كه حقتعالى او را از زمين به آسمان برد.

ه: چهار هزار فرشته مسوّمين (نشانه گذارنده) و هزار فرشته مردفين (بعضى تابع برخى ديگر مى‌باشند).

و: سيصد و سيزده فرشته كه در جنگ بدر حاضر گشتند.

ز: چهار هزار فرشته كه از آسمان به قصد قتال در ركاب همايون حضرت امام حسين ٧ از آسمان نازل شده پس به آنها اذن قتال داده نشد پس كنار قبر آن حضرت با هيئتى ژوليده و حالى حزين و غمگين باقى مانده و از آن روز تا قيامت براى حضرت گريان مى‌باشند، رئيس ايشان فرشته‌اى است كه به آن منصور گفته مى‌شود، زائرى نيست كه به زيارت آن حضرت رود مگر آنكه اين فرشتگان به استقبالش رفته و آن جناب را وداع نمى‌كند مگر آنكه آنها به مشايعتش رفته و بيمار نشده مگر آنكه ايشان عيادتش مى‌نمايند و ميّتى از دنيا نرفته مگر آنكه بر جنازه‌اش نماز خوانده و پس از مرگش براى او طلب آمرزش مى‌كنند و تمام اين فرشتگان در زمين منتظر قيام قائم ٧ بوده كه در وقتش خروج فرمايد صلوات اللَّه عليه.