ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٣٤٤ - باب سى و سوّم ثواب كسى كه بواسطه گفتن شعر در مصيبت حضرت امام حسين

يعنى: گذر كن بر قبر حسين بن على عليهما السّلام، پس به استخوان‌هاى پاك و مطهّرش بگو.

ابو هارون مى‌گويد: وقتى حضرت گريستند، من خود دارى كرده و خواندن را متوقف نمودم، پس حضرت فرمودند:

بگذر، پس من گذشتم، سپس فرمودند:

بيشتر برايم بخوان، بيشتر برايم بخوان.

ابو هارون مى‌گويد: پس اين بيت را خواندم:

اى مريم (مادر حضرت عيسى ٧) بايست و بر سرور خود ندبه و زارى نما، زارى كن بر حضرت حسين ٧ و با اين زارى و گريه خود او را نصرت و يارى نما.

ابو هارون مى‌گويد: پس از خواندن اين بيت، حضرت گريست و مخدّرات شيون و زارى كردند.

وى مى‌گويد: وقتى بانوان آرام گرفتند حضرت به من فرمودند:

اى ابا هارون: كسى كه در مرثيه حضرت امام حسين ٧ شعر بخواند و ده نفر را بگرياند بهشت براى او است سپس حضرت نفرات گريه‌كننده‌گان را يكى يكى كاهش داده تا به «واحد» رسيده و فرمودند:

كسى كه در رثاء حضرت حسين ٧ شعر خوانده و يك نفر را بگرياند بهشت براى او است.

سپس فرمودند:

كسى كه ياد امام حسين ٧ نموده و براى آن حضرت بگريد بهشت براى او است.