ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٢٠٠ - باب نوزدهم آگاه بودن انبياء از شهادت حضرت حسين بن على عليهما السّلام
قائم حق تعالى و صاحب شريعت بود و مع ذلك اسماعيل با چنين موقعيتى به جانب چه كسانى مىتوانست مبعوث باشد؟! راوى مىگويد: محضر مباركش عرض كردم:
پس اسماعيل در آيه مذكور چه كسى است؟
حضرت فرمودند:
وى اسماعيل بن حزقيل پيغمبر مىباشد كه خداوند متعال او را به جانب قومش مبعوث نمود و آنها وى را تكذيب كرده و كشتند و سپس پوست صورتش را كندند پس خداوند به ايشان غضب نمود و سطاطائيل را كه فرشته عذاب است بر او نازل كرد، فرشته عرضه داشت:
اى اسماعيل من سطاطائيل بوده كه فرشته عذاب مىباشم پروردگار متعال من را نزد شما فرستاده تا قوم شما را به انواع عذابها معذّب نمايم و در صورتى كه نخواهى ايشان را به بلاها و گرفتارىها مبتلا سازم.
اسماعيل به او فرمود:
به اين امر نياز و احتياجى ندارم.
پس حق تعالى وحى فرستاد: اى اسماعيل حاجت تو چيست؟
عرض كرد: پروردگارا از بندگانت عهد و ميثاق گرفتى كه تو را ربّ و پروردگار دانسته و حضرت محمّد ٦ را پيغمبر و اوصياء كرامش را ولىّ بدانند و به بهترين مخلوقاتت خبر دادى كه امّتش با حسين بن على عليهما السّلام بعد از پيامبر چه خواهند نمود و به حسين ٧ وعده دادى كه به دنيا برگردانده مىشود تا خودش از آن قوم جفا كار انتقام بگيرد و حاجت من به تو اى پروردگارم آن است كه من را نيز به دنيا برگردانى تا انتقام خود را از ظالمين بگيرم همان طورى كه حسين ٧ را به دنيا بازگردانيدى، پس حق تعالى به اسماعيل بن حزقيل وعده داد او را با حسين بن على سلام اللَّه عليهما به دنيا برگرداند.