ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ١٦٢ - باب پانزدهم زيارت حضرت حسن بن على عليهما السّلام و قبور ائمه معصومين عليهم السّلام در قبرستان بقيع

دوستى شما پاك و طاهر نمود و ما نزد او علم و آگاهى شما را ياد كرده در حالى كه اعتراف مى‌كنيم شما را تصديق داريم و اينجا كه ايستاده‌ام مكان و محل كسى است كه در گناه زياده روى كرده و مرتكب خطاء و اشتباه شده و خوار و ذليل گشته و به آنچه جنايت نموده اقرار كرده و اميد دارد به بركت اين مكان شريف از تبعات گناهانش خلاص و رها گشته و به كمك شما حقتعالى او را نجات داده نظير نجات دادن هلاك‌شوندگان را از هلاك و مرگ، پس درخواست من اين است كه شفيع من باشيد، چه آنكه من به سوى شما پناه آورده زمانى كه اهل دنيا از شما روى تافته و آيات الهى را به استهزاء گرفته و از آنها سر باز زدند، اى كسى كه سر پا بوده و اشتباه نمى‌كنى و دائم و هميشگى بوده و به لهو و باطل نمى‌پردازى و به هر چيز احاطه دارى به واسطه توفيقى كه به من داده و پيشوايانم را به من شناساندى بر من منّت نهادى، و به آنچه من را بر آن به پا داشتى در هنگامى كه بندگانت از آن روى گردانده و به آن جاهل شده و حقّش را سبك شمردند و به غير آن ميل ورزيدند منّت تو بر من با جماعتى كه ايشان را به آن چه من را به آن اختصاص دادى، مختصّ ساختى پس حمد و ستايشم اختصاص به تو دارد زمانى كه در مقام و مكانى ياد گشته و ثبت شده نزد تو مى‌باشم پس از آنچه اميدوارم من را نااميد مكن و از آنچه در اين مقام من را به آن دعوت فرموده‌اى محروم مساز به حق حرمت و عظمت محمد و آل طاهرين آن حضرت.

و سپس براى خودت به آنچه دوست دارى دعاء كن.