ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ١٠٠٠

مى‌شود را تحمّل كنى.

(١) حضرت عرض كرد:

پروردگارا آن را پذيرفته و راضى شده و تسليم بوده و از تو توفيق و صبر مى‌خواهم.

و امّا سوّم: عبارت است از آنچه بعد از تو به اهل بيتت متوجه مى‌شود و آن قتل و كشته شدن ايشان است.

امّا برادرت على: از ناحيه امّتت، فحش و درشتى و سرزنش و حرمان از حق و انكار و ظلم به او متوجّه شده و در آخر او را خواهند كشت.

عرض كرد:

پروردگارا آن را پذيرفته و راضى شده و تسليم بوده و از تو توفيق و صبر مى‌خواهم.

و امّا دخترت: مورد ستم قرار گرفته، حقش را غصب مى‌كنند، او را مى‌زنند در حالى كه حامل و باردار است به حريم و منزلش بدون اذن وى داخل شده و افراد پست و فرومايه او را رنجور مى‌نمايند و وى مانع و دافعى نيافته و بدنبال ضرب و كتكى كه مى‌خورد حملش سقط شده و از ناحيه آن فوت و رحلت مى‌كند.

حضرت عرض كرد:

إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‌، پذيرفتم و راضى شده و تسليم آن بوده و از تو توفيق و صبر مى‌خواهم سپس به حضرتش گفته شد:

براى دخترت از برادرت دو پسر مى‌باشد كه يكى از آن دو را امّتت با حيله و نيرنگ مى‌كشند، لباسش را از او سلب نموده و مورد طعن و سرزنش‌ها قرار مى‌دهند.

حضرت عرض كرد:

پروردگارا پذيرفتم و تسليم آن شده و إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‌ از تو توفيق براى صبر مى‌خواهم.