ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٩٥٨ - باب صد و پنجم فضيلت زيارت مؤمنين و كيفيت آن

باب صد و پنجم فضيلت زيارت مؤمنين و كيفيت آن‌

حديث اوّل ترجمه:

(١) ابو العباس بن محمّد بن جعفر رزّاز قرشى كوفى، از دائى خود محمّد بن الحسين بن ابى الخطّاب، از عمرو بن عثمان الرّازى وى گفت: از ابا الحسن الاوّل ٧ شنيدم كه مى‌فرمودند:

كسى كه نمى‌تواند ما را زيارت كند پس دوستان صالح و شايسته ما را زيارت كند كه ثواب زيارت ما برايش نوشته مى‌شود و كسى كه بر احسان به ما قادر نباشد پس به دوستان شايسته و صالح ما احسان كند كه ثواب احسان به ما برايش نوشته مى‌شود حديث دوّم ترجمه:

(٢) محمّد بن الحسن بن احمد بن الوليد، از حسن بن متيل، از محمّد بن عبد اللَّه بن مهران، از عمرو بن عثمان، وى مى‌گويد: از حضرت رضا ٧ شنيدم كه مى‌فرمودند:

كسى كه بر احسان به ما قادر نيست پس به دوستان شايسته و صالح ما احسان كند كه ثواب احسان به ما برايش نوشته مى‌شود و كسى كه بر زيارت ما قادر نيست، دوستان صالح و شايسته ما را زيارت كند كه ثواب زيارت ما برايش نوشته مى‌شود.

حديث سوّم (٣) پدرم، و محمّد بن يعقوب، و جماعتى از اساتيدم رحمة اللَّه عليهم از محمّد بن‌