ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٨٦٣ - باب نود و چهارم آنچه شخص هنگام تناول نمودن تربت مى گويد

باب نود و چهارم آنچه شخص هنگام تناول نمودن تربت مى‌گويد

حديث اوّل ترجمه:

(١) پدرم رحمة اللَّه عليه، از سعد بن عبد اللَّه از محمّد بن عيسى بن عبيد، از محمد بن اسماعيل بصرى، از برخى رجالش، از حضرت ابى عبد اللَّه ٧، حضرت فرمودند:

تربت قبر حسين ٧ شفاء هر دردى است و هر گاه آن را تناول مى‌كنى بگو: به نام خدا و به كمك او، خدايا آن را روزى فراخ و شاخصى نافع و شفاء هر دردى قرار بده همانا تو بر هر چيزى قادر و توانا هستى.

حديث دوّم (٢) سعد بن عبد اللَّه مى‌گويد: برخى از اصحاب، كه مراد محمد بن عيسى است برايم روايت نمود و گفت:

اسناد اين حديث را فراموش نموده‌ام، حضرت فرمودند:

هر گاه تربت را تناول مى‌كنى بگو:

خدايا اى پروردگار اين تربت مبارك، و اى پروردگار اين وصيى كه تربت او را پنهان نموده، درود فرست بر محمد و آل محمد، و قرار بده اين تربت را شاخصى نافع و روزى فراخ و شفاء از هر دردى.

حديث سوم (٣) حسن بن عبد اللَّه بن محمد بن عيسى، از پدرش، از حسن بن محبوب، از مالك بن عطيه، از پدرش، از حضرت ابى عبد اللَّه ٧، حضرت فرمودند: