ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٨٢٢ - ادامه فضيلت كربلاء و زيارت امام حسين

حديث چهاردهم ترجمه:

(١) پدرم رحمة اللَّه عليه، از على بن ابراهيم بن هاشم، از پدرش از محمّد بن على، وى مى‌گويد: عباد ابو سعيد عصفرى از صفوان جمال براى ما نقل كرد كه او گفت:

شنيدم حضرت ابا عبد اللَّه ٧ مى‌فرمودند:

خداوند تبارك و تعالى برخى از زمين، و آب‌ها را بر بعضى ديگر تفضيل و برترى داد، پاره‌اى تفاخر و تكبّر نموده و تعدادى از آنها ستم و تعدى نمودند از اين رو آب و زمين نماند مگر آنكه مورد عقاب الهى قرار گرفت زيرا تواضع و فروتنى در مقابل خدا را ترك كردند حتّى خداوند متعال مشركين را بر كعبه مسلّط كرد و به زمزم آبى شور وارد نمود تا طعمش فاسد گرديد.

ولى زمين كربلاء و آب فرات اولين زمين و اولين آبى هستند كه خداوند متعال مقدّس و پاكيزه‌شان نمود و بركت به آنها داد و سپس به آن زمين فرمود:

سخن گو به آنچه خدا تو را به آن فضيلت داده مگر نبوده كه زمين‌ها و آب‌ها بعضى بر برخى ديگر تفاخر و تكبّر نمودند؟! زمين كربلاء عرضه داشت: من زمين خدا بوده كه من را مقدّس و مبارك آفريد، شفاء را در تربت و آب من قرار داد، هيچ فخرى نكرده بلكه در مقابل آن كس كه اين فضيلت را به من داده فروتن و ذليل مى‌باشم، چنانچه بر زمين‌هاى دون خود نيز فخر نمى‌كنم بلكه خدا را شكر و سپاس مى‌كنم پس خداوند متعال بواسطه حسين ٧ و اصحابش آن سرزمين را مورد اكرام قرار داد و در تواضع و فروتنى و شكرش افزود سپس حضرت ابو عبد اللَّه ٧ فرمودند:

كسى كه براى خدا تواضع و فروتنى كند حق تعالى او را بلند كند و كسى كه تكبّر نمايد وى را پست و ذليل خواهد نمود.